از سبوی انتظار صفحه 36

بخش سوم شِکوه ها

بخش سوم شِکوه ها

در این بخش، به شِکوه ها و دل تنگی های دوران انتظار پرداخته ایم. گلایه در حضور محبوب، شاید دور از ادب به نظر آید و برخی از دوستداران محبوب را بیش تر رنجیده خاطر سازد، ولی از نگاه تمنّای هیچ شیفته ای پوشیده نیست که ساحت محبوب، جرگه پناه و آرامش و امیدواری است و شِکوه های راهروان دلداده در این میانه، از شِکن های پیچاپیچ فرارو و آزارهای جوراجور، آه تلخ و شعله های آتش گداخته ای را می مانند که اگر در نهان خانه دل، به جبر نگاه داشته شوند و در کنار دلدار، بازگو و به سردی و شیرینی مبدّل نگردند، بیم آن می رود که کام جسم را ناگوار و درون گاهِ جان را به آتش دل، شعله ور و دوداندود سازند و روان آدمی را سرگردان کنند.

ز جهل مردم خامم که دل شکسته و بالم

تو صبر و خون جگر را خدا کند بپذیری

به جرم بت شکنی، من در آتش دون فتادم

نشسته باغ شرر را خدا کند بپذیری(1)

1. مهدیا! می خواهم نزد تو شکایت آورم:

از ستمگرانِ نیست انگارِ کژ رفتار؛