- دیباچه 1
- پیش گفتار 3
- دفتر اول: زمزمه های اشتیاق 7
- اشاره 7
- بخش اول نگار پرده نشین 7
- بخش دوم شام هجران 22
- بخش سوم شِکوه ها 36
- بخش چهارم ناز و نیاز 48
- بخش پنجم دولت فیض 71
- اشاره 80
- صبح سخن 80
- دفتر دوم: ندبه های انتظار 80
- ندبه اول: قاب زمان 82
- ندبه دوم: عابر آسمان ها 83
- ندبه سوم: آفتاب امید 84
- ندبه چهارم: بال های احساس 85
- ندبه پنجم: بوی بهار 87
- ندبه ششم: عطش روح 89
- ندبه هفتم: مسحور یار 91
- ندبه هشتم: وقت پرواز 92
- ندبه نهم: آماده عروج 94
- ندبه دهم: خلوت دل 95
- ندبه یازدهم: نیستانِ نیاز 96
- ندبه دوازدهم: آستان دوست 98
- ندبه سیزدهم: آتش وصل 100
- ندبه چهاردهم: پل پیوستگی 101
- سخن آخر: پیمان پایدار 104
تو نیست.
14. مهدیا! جلوه رنج من این است که در همهمه مهمانی
و در آن لحظه شَهد
دوستانم ز جام شهادت بنوشند، ولی
جرعه ای از قَدَحَش بر لبِ جان من بیچاره نشد
کی نوبت ما می شود، اللّه داند
کی این قفس وا می شود، اللّه داند(1)
15. مهدیا! آن که خود را نشناسد و هیچ از شناخت رهرو و همراهی، بهره نجوید و راه معرفت و حکومت بر خود را کوتاه و هموار نسازد، زیستن با او سخت خطرناک و بس تلخ و ناگوار است.
16. مهدیا! گرچه دور از تو محنت زده و ناراحتم، ولی راضی ام به تقدیر خداوندی.
17. مهدیا! بخوان، از اشکم بخوان، تحمّل را، صبر را، انتظار غریبانه را.
صبر است مرا چاره هجران تو لیکن
چون صبر توان کرد که مقدور نمانده است(2)
«اَللّهُمَ انّا شَکْوُو أِلَیْکَ فَقْدَ نَبِیِّنا صَلَوتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ غَیْبَهَ وَلِیِّنا وَ کَثْرَهَ عَدُّوِنا وَ قِلَّهَ عَدَدِنا
1- نگارنده.
2- حافظ.