درام و بن مایه های مهدوی صفحه 138

او شدند؛ گروهی نیز در شک و تردید ماندند و گروهی هم به عهد و پیمان خود وفادار ماندند.(1)

7. پنهان شدن ادریس علیه السلام

او نیز پس از بیست سال مبارزه با طاغوت زمان خود، از دید پیروان خود غایب شد. او پیش از ناپدید شدن به ده نفر از پیروان خود گفت: من نفرین کرده ام که بر این شهر باران نبارد. شما از این سرزمین بیرون شوید.(2)

این سنّت در سایر پیامبران از جمله، الیاس، دانیال، عیسی و ... نیز وجود داشته است. درون مایه هایی که از این بن مایه قابل انتزاع بوده، ممکن است به عنوان فلسفه و حکمت غیبت قلمداد شوند و در قالب ایده ناظر بر پیرنگ های مهدوی برساخته از این نقش مایه در نظر گرفت عبارتند از:

1. جاری شدن سنت های پیامبران؛

2. آزمودن پیروان و دوست داران؛

3. تنبیه مردم؛

4. به فعلیت رسیدن استعدادها و ایجاد خود باوری؛

5. برداشته شدن بیعت از عهده پیشوای آخر؛

6. ترس از کشته شدن؛

7 آشکار شدن حق و تشخیص باطل؛

8. خالی شدن صلب کافران از مؤمنان.