- فصل آخر 1
- مهدویت؛ ضرورت ها، ظر فیت ها، ر و ی کر د ها 6
- مبا نی ا عتقا د ی مهد ویت 16
- بازکاو ی حقوق ا ما م مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف 30
- ظهور صغرا و با یستگی ها 41
- مر د م، نها د ها و بز ر گد ا شت هفته (دهه) مهد و یت 58
- تولد دوباره یک ملت 92
- پیا م ا مید به منتظر ا ن 107
- بیعتی تا همیشه 121
- عدا لت مهد و ی ( ا ستمر ا ر عد ا لت نبو ی و علو ی ) 143
- انفجا ر نو ر، ز مینه سا ز ظهور 188
- دولت زمینه ساز 203
- دکترین مهد ویت 222
- لحظه سر شا ر نو ا ختن ز نگ ها و نا قو س ها 230
پیا م ا مید به منتظر ا ن
((أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحَابِ الْفِیلِ * أَ لَمْ یَجْعَلْ کَیْدَهُمْ فِی تَضْلِیلٍ...))
مگر ندیدی پروردگارت با پیلداران چه کرد؟ آیا نیرنگ شان را بر باد نداد؟
1. تاریخ ظرف حوادث مشابه است. (1) حق و باطل، موسی ها و فرعون ها، مدام مصادیق تازه و نوظهوری می یابند و کیدها و نقشه ها، پیچیده تر می شوند. اگر در گذشته، دو ابرقدرت روم و ایران به دلیل آگاهی شان از ظهور پیامبری از نسل اسماعیل در جزیره العرب و این که سلطه آنان را درهم خواهد شکست، می خواستند مانع طلوع نور محمدی و یا دست کم بالا گرفتن کار او شوند، امروزه نیز برخی از قدرت های استکباری، می خواهند مانع ظهور نور مهدوی و یا بسط حاکمیت او شوند؛ غافل از آن که آن چه برای محمد صلی الله علیه و آله و سلم، پیش آمد ((أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحَابِ الْفِیلِ)) برای مهدی، عجل الله تعالی فرجه الشریف، نیز پیش آمدنی است:
1- «ما أشدّ اعتدال الأحوال وأقرب اشتباه الأمثال؛ چه قدر حالت ها با هم برابر و مثال ها در شباهت به هم نزدیک هستند.» (نهج البلاغه، خطبه قاصعه)