با جاری انتظار صفحه 123

حضرت در پاسخ یکی از یارانش در تفسیر آیه ((لَا یَمْلِکُونَ الشَّفَاعَهَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَنِ عَهْداً))؛ (1) می فرماید:

من دان بولایه أمیرالمؤ منین والأئمّه من بعده فهو العهد عندالله؛ (2)

همانا عهد در نزد خداوند، پذیرش ولایت امیرالمؤ منین علیه السلام و امامان بعد از اوست.

در روایتی دیگر چنین می فرماید:

نحن عهدالله فمن وفی بعهدنا فقد وفی بعهد الله و من خفرها فقد خفر ذمّه الله و عهدَه؛ (3)

ما همان پیمان و عهد خداییم؛ هر کس به عهد ما وفا کند، به عهد الهی وفا کرده و هر کس این پیمان را بشکند، پیمان با خداوند را شکسته است.

امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز خود را چنین معرفی می کند:

من مستَودع العهد المأ خوذ علی العباد؛ (4)

از گنجینه و جایگاه پیمانی که [از جانب خداوند] بر عهده بندگان نهاده شده است.

در این جا به برخی پیمان های خود با امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف، هم چنین به زمینه ها و ریشه های آن (معرفت و محبت) و جایگاه و پی آمدهای آن (تبعیت و اطاعت) اشاره ای کوتاه خواهیم داشت و به ترتیب از معرفت، محبت، ولایت، عهد و اطاعت، گفت وگو خواهیم کرد - شاید بتوانیم با استعانت از ذات ربوبی (5) به انجام آنها موفق شویم:

1- سوره مریم، آیه87 .
2- تفسیر نورالثقلین، ج3، ص362.
3- اصول کافی، ج1، ص221 و نیز نک: بحارالأنوار، ج26، ص245.
4- احتجاج، ج2، ص497، نامه به شیخ مفید.
5- «و أعنّا علی تأ دیه حقوقه الیه»، (مفاتیح الجنان، دعای ندبه)