- فصل آخر 1
- مهدویت؛ ضرورت ها، ظر فیت ها، ر و ی کر د ها 6
- مبا نی ا عتقا د ی مهد ویت 16
- بازکاو ی حقوق ا ما م مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف 30
- ظهور صغرا و با یستگی ها 41
- مر د م، نها د ها و بز ر گد ا شت هفته (دهه) مهد و یت 58
- تولد دوباره یک ملت 92
- پیا م ا مید به منتظر ا ن 107
- بیعتی تا همیشه 121
- عدا لت مهد و ی ( ا ستمر ا ر عد ا لت نبو ی و علو ی ) 143
- انفجا ر نو ر، ز مینه سا ز ظهور 188
- دولت زمینه ساز 203
- دکترین مهد ویت 222
- لحظه سر شا ر نو ا ختن ز نگ ها و نا قو س ها 230
اطاعت امام یعنی بر سر قرارها ایستادن و به عهد و پیمان ها عمل کردن؛ یعنی بازخوانی و مرور مستمر و همیشگی میثاق ها و گردن کشیدن و مراقبت مدام بر انجام دادن آنها.
اطاعت امام یعنی خود را وقف امام و خواسته های او کردن (رحم الله عبداً حبس نفسه علینا) (1) و همیشه و همه جا، یاور و مدافع حریم ولایت بودن و در جهت تحقق خواست ها و آرمان های او که همان خواسته های خداست، گام برداشتن.
اطاعت امام یعنی زمینه ظهور او را فراهم ساختن (من انتظر أمراً تهیّأ له) و (فیوطّئون للمهدیّ سلطانه)؛
اطاعت امام یعنی بسط عدالت و فرهنگ عدل پذیری در جامعه و نهادینه کردن آن؛
اطاعت امام یعنی تلاش در جهت اصلاح خود و جامعه؛
اطاعت امام یعنی حاکمیت ولایت معصوم در فکر و اندیشه، عاطفه و احساس و اقدام و عمل؛
اطاعت امام یعنی جلوه خواست امام در تمام امور زندگی از خانه و مدرسه گرفته تا کوچه و بازار؛
اطاعت امام یعنی برنامه ریزی راه بردی نظام در جهت انتظار و اهداف امام و قرار گرفتن همه نهادها در همین راستا؛
1- امام صادق علیه السلام به یکی از یاران خود که به دلیل طولانی شدن فرج لب به شکایت و اعتراض گشوده بود، چنین تذکر داد: «یا عبدالحمید أتری من حبس نفسه علی الله لایجعل الله له مَخرجاً؟ بلی والله لیجعلنّ الله له مخرجاً، رحم الله عبداً حبس نفسه علینا، رحم الله عبداً أحیا أمرنا؛ ای عبدالحمید! آیا گمان می کنی آن که خود را وقف خدا کرد و خود را برای او و تنها برای او قرار داد، خدا برای او در بن بست ها راهی نمی گذارد و او را رها می کند؟ آری! به خدا سوگند حتماً خداوند برای او راهی و گشایشی خواهد گذاشت. خدا رحمت کند بنده ای را که خودش را وقف ما کند؛ خدا رحمت کند بنده ای را که امر ما را احیا کند!» (بحارالأنوار، ج52، ص126؛ اصول کافی، ج8 ، ص80 (با اندکی اختلاف). به گفته استاد مرحوم ما، طلاب حوزه های علمیه را که در راه احیای امر امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف گام برمی دارند، می توان از بهترین مصادیق این «حبس نفس» و کسانی که خود را «وقف کرده اند» دانست. (نک: وارثان عاشورا، ص232)