- اشاره 1
- مقدمه 1
- معرفی احمد حسن 2
- شیوه های نقد احمد حسن 4
- گفتار اول: معیارهای تطبیق نشانه های ظهور 7
- مقدمه 7
- ضرورت بحث 14
- معیارهای تطبیق 15
- اشاره 15
- اشاره 17
- یکم. یقینی بودن تطبیق 17
- الف) روایت امام باقر علیه السلام 19
- ب) حدیث امام صادق علیه السلام 23
- دوم. اجتماع تمام معیارهای مذکور در روایات 25
- سوم. تطبیق مبتنی بر تأویل نباشد 28
- چهارم. هماهنگی با معیارها و ضوابط دینی 31
- پنجم. عرضه بر علایم غیرقابل مشابه سازی 34
- نتیجه 41
- گفتار دوم: نقد و بررسی دیدگاه احمد حسن درباره رجعت 46
- مقدمه 46
- اشاره 47
- ادعای احمد بصری 47
- نقد و بررسی 53
- روایات ظاهر 58
- اشاره 58
- روایات صریح 61
- اشاره 79
- پاسخ احمد بصری 79
- نقد و بررسی 81
- اشاره 88
- پاسخ طرف داران احمد بصری 88
- نقد و بررسی 89
- نتیجه 92
- مقدمه 98
- گفتار سوم: نقد و بررسی آراء مدعیان مهدویت: با تکیه بر آراء احمد الحسن 98
- نقد و بررسی ادعای احمد حسن 99
- تقطیع روایات به قصد فریب 99
- اشاره 99
- پاسخ طرف داران احمد حسن به اشکالات یادشده و نقد آن 101
- اشاره 101
- روایت نخست 101
- روایت دوم 103
- تحریف نظر دانشمندان شیعه 107
- ناتوانی در فهم معنای حدیث 111
- استناد به نقل های شاذ 116
- استناد به نسخه بدل های ثابت نشده 125
- استناد به خبر واحد سنی و ادعای تواتر آن در احادیث شیعی 135
- برداشت های سطحی از روایات 142
- حذف روایات مخالف 152
- ترجیح سخن دیگران بر فرمایش امام معصوم 155
- اعم بودن دلیل از مدعا 159
- تعارض درونی 161
- تعارضات بیرونی 164
- مخالفت با اجماع شیعه و اهل سنت 165
- منابع 167
و سپاس خدا را که دعوت مهدی و امامان از نسل او در همه جا گسترده شد و در شرق و غرب گیتی استقرار یافت.
استناد به نقل های شاذ
از دیگر شیوه های مروّجان احمد حسن، استناد به نقل های شاذ و بی توجهی به خانوادۀ حدیثی یک روایت است.
می نویسند:
قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه و آله و سلم یقُولُ: قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی ... یا عَلِی أَنْتَ مِنِّی وَ أَنَا مِنْکَ وَ أَنْتَ أَخِی وَ وَزِیرِی فَإِذَا مِتُّ ظَهَرَتْ لَکَ ضَغَائِنُ فِی صُدُورِ قَوْمٍ وَ سَیکُونُ بَعْدِی فِتْنَهٌ صَمَّاءُ صَیلَمٌ یسْقُطُ فِیهَا کُلُّ وَلِیجَهٍ وَ بِطَانَهٍ وَ ذَلِکَ عِنْدَ فِقْدَانِ شِیعَتِکَ الْخَامِسَ مِنَ السَّابِعِ مِنْ وُلْدِکَ یحْزَنُ لِفَقْدِهِ أَهْلُ الْأَرْضِ وَ السَّمَاء... . (1)
... ای علی، تو از منی و من از تو هستم و تو برادر و وزیر من هستی؛ و هنگامی که من بمیرم کینه های نهفته در سینه های مردم برای تو آشکار شود و به زودی پس از من فتنۀ گنگ
و تاریک بیاید که در آن هر دوست صمیمی و نزدیکی از
بین برود؛ و این آن گاه است که شیعیان تو پنجمین فرزند از
نسل هفتمین امام که آن پنجمین فرزند از فرزندان توست را نیابند، و برای فقدانش اهل زمین و زمان محزون شوند. پس چه بسیارند مردان مؤمن و زنان مؤمنه که از فقدان او سرگردان و متأسف گردند.
طرف داران احمد حسن در توضیح این روایات چنین نوشته اند:
1- کفایه الأثر، ص158_ 159.