سیاست و مهدویت صفحه 65

رو، بحث حاضر در واقع بحث وضعیت فعلی و امروز ماست که از منظر آینده نگری به آن می پردازیم. از چنین منظری، ما به جای جست وجو در ناکجاآبادها و غوطه ور شدن در اشتیاق آینده، با مسائل و مشکلات امروز خود درگیر می شویم و به درمان و رفع آسیب های آن می پردازیم؛ تهاجم و شبیخون های فکری و فرهنگی غرب مدرن که سبب خود فراموشی و بحران هویت شده است. شاید تمسک به برخی از آرمان های محفوظ مانده و دست نخورده بتواند ما را به خویشتن خود متوجه سازد و از وضعیت از خود بیگانگی فعلی نجات دهد.

از این رو، بحث حاضر تنها به گونه اجمالی در دو سطح نخست مطرح می شود و بیشتر بر سطوح سوم و چهارم تمرکز خواهد شد. البته دو سطح اخیر به نوعی پیوندهای بیشتری با هم دارند، و از این جهت، به شفافیت یکدیگر کمک می رسانند. فرضیه این تحقیق، جست وجوی این مشترکات است که می تواند به لحاظ نظری در استقرار زندگی سیاسی - دینی به ویژه در جهان اسلام و مقابله جویی با تهاجم سکولاریسم غربی به جهان اسلام کمک کند.

مشترکات دیدگاه های آینده نگر بین ادیان و مکاتب بشری

به استناد منابع تاریخی و آثار باستان شناسی، انسان ها از دیر باز و هنگام عصر اسطوره ای در انتظار ظهور یک منجی بوده اند. منجی در نگاه اساطیر، بیشتر با حرکت ادواری تاریخ پیوند می یافت و پس از پایان یک دوره محنت بار، سرانجام با ظهور خود، بار دیگر عصر زرین گذشته را تجدید می کرد (نک: الیاده، 1378).

برخی از فلسفه های آینده نگر در دوران مدرن، براساس آموزه پیشرفت (progress) آینده نویدبخشی را برای انسان پیش بینی می کردند. در بحث