جریان هوا و فضا را نداریم، وسیلۀ گرمازا تهیه کرده و خود و فرزندانمان را گرم میکنیم: «هر کس به قدر همت خود، خانه ساخته.»
حال، چگونه است که وقتی به دین و خصوصاً آموزۀ فراموش شدۀ مهدویت می رسیم، به راحتی رفع مسئولیت میکنیم؛ با آنکه اگر هر فردی، جمع های کوچک فامیلی و دوستان خود را اصلاح کند، جامعه به اصلاح می گراید. در روایتی، امام صادق به این نوع کجاندیشی و کجرفتاری پاسخ می دهند:
اسماعیل یکی از فرزندان امام صادق بود که در جوا نی از دنیا رفت و شیعیان به همراه امام، او را تشییع کردند و به خاک سپردند. ایشان می وید که از پدرم پرسیدم: «پدرجان، دربارۀ گنهکارانِ ما و غیر ما، چه می گویید؟» حضرت فرمودند: «امتیاز و معیار، آرزوهای شما و آرزوهای اهلِ کتاب نیست؛ هر کس عمل بد و ناپسندی انجام دهد، او را کیفر می دهند.» به امام عرض کردم: «عده ای معصیت و گناه می کنند و می گویند ما [به بخشش خداوند] امید داریم؛