مهدی باوری در کودکان صفحه 137

الف) نام ها و تعاریف الگونمایی

در کتاب هایی که عهده دار بیان روش های تربیتی هستند، به أسوه و الگو توجّهی ویژه شده و در قالب عناوینی همچون ارائه الگو، (1) الگودهی، (2) نقش الگو، (3) روش الگویی، (4) الگوپذیری، تربیت الگومحور، (5) اسوه سازی، (6) تربیت الگویی، (7) الگونمایی، (8) الگوسازی، ارائه اسوه ها و قدوه ها، اسوه پذیری و الگوگیری (9) به منزله ی یک روش تربیتی تأثیرگذار ذکر گردیده است.

عناوین و اصطلاحات فوق دو گونه اند:

برخی ناظر به معرّفی و ارائه الگو به کودک است مانند الگودهی، الگوسازی و همچنین روش الگویی که چنین تعریف شده:

«با ارائه الگوهای عینی و رفتاری، فرد را به انجام رفتار مطلوب ترغیب و از اقدام به رفتارهای نامطلوب بازداریم». (10)

«مربّی می کوشد تا نمونه ی حالات و رفتار مطلوب را که عملاً در وجود کسی آشکار شده، به صورت عینی در معرض دید متربّی قرار داده و بدین گونه، موقعیّت اجتماعی او را دگرگون کند تا او به پیروی بپردازد و حالت نیکویی، مطابق با عمل نمونه در او پدید آورد. البتّه نخست سزاوار است که در وجود

1- داوودی، محمّد و حسینی زاده، علی، سیره تربیتی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و اهل بیت علیهم السلام، ص193.
2- جان بزرگی، مسعود، و همکاران، آموزش اخلاق، رفتار اجتماعی، و قانون پذیری به کودکان، ص7 و همّتی، مجید، فرزندان قانون (روش های نظم آموزی به کودکان)، ص18.
3- داوودی، محمّد، خانه بهشتی، ص57.
4- محمّدقاسمی، حمید، روش های تربیتی در داستان های قرآن، صص 18و20.
5- رضاعلی کرمی، مهارت های الگوسازی برای کودکان و نوجوانان، صص 5و51و54.
6- باقری، خسرو، نگاهی دوباره به تربیت اسلامی، ص101.
7- کاویانی، محمّد، روان شناسی و تبلیغات، ص111.
8- واثقی، ق، امام، الگوی امّت، ص24.
9- اعرافی، علی رضا و همکاران، آرای دانشمندان مسلمان در تعلیم و تربیت و مبانی آن، ج2، ص234.
10- محمدی مهر، علی اکبر، روش های پیشگیری و درمان لجاجت در منابع اسلامی، ص32.