مهدی باوری در کودکان صفحه 152

ولی در وطن، خانه و خلوت به آن اهمیّت ندهند. یا در مسجد بعد از اقامه نماز، جهت تعجیل در ظهور امام زمان علیه السلام دعا کنند و در خانه این چنین نباشند. البتّه اگر واقعاً موقعیّت ها مشابه نبوده و موانعی بر سر راه هماهنگی مذکور است، باید با زبان کودکانه موقعیّت ها و شرایط خاصّ آن ها را برای او توضیح داد و گمان یکسانی موقعیّت ها و انتظار تشابه رفتاری را در ذهنش رفع نمود.

ج) هماهنگی رفتار الگو با گفتار و رفتار الگوهای دیگر

گاهی اوقات رفتار یک الگو با رفتار الگوی دیگر تفاوت و یا حتّی تضاد دارد و کودک نمی داند کدام را الگو قرار دهد و بر اساس آن عمل نماید. مثلاً مادر در انجام هر کاری به دنبال مطابقت آن با رضایت حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است و این امر را به زبان می آورد، ولی پدر توجّهی به آن ندارد و حتّی ممکن است چنین تفکّری را در برابر فرزندان مورد بی توجّهی و تمسخر قرار دهد. از آنجا که خمیرمایه ی شخصیّت کودک در کانون خانواده شکل می گیرد و تقلید از اعضای آن از برجسته ترین ویژگی های او است، هماهنگی مذکور در رشد شخصیّت و تفهیم معیارهای اخلاقی به وی بسیار تأثیرگذار است.

در الگونمایی به کودک، اگر اصل هماهنگی (اعمّ از سه مورد فوق)، رعایت نشود آسیب های جدّی همچون تردید در صحّت رفتار الگو دامن گیر او خواهد شد. (1)

4. فراهم سازی مشاهده کامل الگو

پس از جلب توجّه کودک به الگوی مهدوی، فراهم سازی زمینه جهت مشاهده ی دقیق، عمیق و صحیح از جنبه ی الگویی، از اهمیّت خاصّی برخوردار است. چنانچه بیان شد؛ (2) در الگونمایی می توان از مشاهده یا آنچه به منزله آن است مانند توصیف گفتاری الگو و نمایش فیلم استفاده نمود، ولی بهترین حالت آن است که والدین و مربّیان، خود را به زیور اخلاق و رفتارهای نیکو و مرتبط با مهدویّت آراسته نمایند و در معرض مشاهده کودک قرار دهند. به هر حال باید با استفاده از روش ها و قالب های مناسب، الگوی