مهدی باوری در کودکان صفحه 76

تذکّر در آن ها، بهره گیری از فوائد عملی است.

مرحله سوّم: تکرار تلقین آمیز

این مرحله، جایگاه بحث تلقین است و در آن، نوبت به تکرار تلقین آمیز می رسد تا با ایجاد عقیده و باوری محکم در مکان و زمان هایی که از آموزش فاصله گرفته می شود، مورد انکار و حتّی تردید و تزلزل واقع نشود.

گاهی ممکن است تلقین همزمان با آموزش و تذکّر اتّفاق بیفتد، ولی به لحاظ عقلی و شواهد تجربی، مؤخّر از آن ها تحقّق می یابد و می توان برای آن به طور جداگانه برنامه ریزی کرد. البتّه با هر بار تکرار، تذکّر نیز رخ می دهد، ولی هر تذکّری تلقین نیست؛ بلکه تلقین، نوعی تذکّر سازمان یافته و مستمر محسوب می شود.

ه) تلقین، روش و ابزاری مشترک برای تحقّق اهداف صحیح و باطل

واژه ی تلقین، در بین مردم بار عاطفی منفی داشته و ملالت آور است. شاید یکی از دلایل چنین برداشتی این است که در این عصر، برخی شرکت های تبلیغاتی جهت ترغیب دیگران به خرید محصولات تجاری خود، زیاد از آن استفاده می کنند و گاهی اوقات به بزرگ نمایی کاذب و سوء استفاده منجر می شود. در حالی که تلقین، ابزار مشترکی است که برای دست یابی به اهداف صحیح و نیز تحقّق اهداف باطل کاربرد دارد. بنابراین اگر والدین یا مربّی، با هدف صحیحی همچون نهادینه سازی عشق به حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف در کودکان(که هنوز قدرت درک درستِ خوب و بد را ندارند و برای تشخیص آن دو ، چشم به گفتار و کردار اطرافیان دوخته اند) بعد از تربیت عقلانی و توجیه شناختیِ در حدّ فهم آنان، از روش تلقین استفاده کنند، به لحاظ تربیتی و روان شناسی کار اشتباهی انجام نگرفته و هیچ آسیب معرفتی و تربیتی به دنبال نخواهد داشت.

گفتار دوم: جایگاه شناسی تلقین

«تلقین» یکی از روش های تأثیرگذار بر نفس و روح آدمی است که جایگاهی ویژه در برخی علوم انسانی دارد. برخی پژوهشگران تربیت اسلامی بر این باورند که با تکیه بر مبنای«تأثیر ظاهر بر باطن»، روش هایی در نظام تربیتی اسلام توصیه شده مانند تحلّم که