- اشاره 3
- بخش اول. مقالات 3
- بیعت شناسی 4
- عهد محبت، بیعت و اطاعت 7
- بیعت با امام موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف 21
- امامتِ کودک! 26
- امامت و خردسالی 29
- زمینه سازی امام حسن عسگری علیه السلامبرای غیبت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 36
- روزی مهم، اما بی نام 44
- اشاره 47
- بخش دوم. مصاحبه ها 47
- نهم ربیع، جشن و بیعت؛ چرا و چگونه؟! 48
- بازگشت به احیای جشن امامت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 54
- اهمیت نهم ربیع 59
- پیشنهادهایی برای نهم ربیع 64
- بخش سوم. نوشته های ادبی 72
- اشاره 72
- میثاقی دوباره 73
- غروب اسارت (واپسین لحظات زندگی امام حسن عسکری علیه السلام) 77
- آخرین نشانه 80
- روزشمار ربیع؛ از شهادت تا بیعت 84
- سلیل خاتون 84
بیعت شناسی
بیعت شناسی (1)
یکی از کارهای ویژه روز نهم ربیع الاول، بیعت کردن با حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف است. واژه «بیعت» واژه ای عربی است از ریشه «بیع» به معنای خرید و فروش؛ اما بیعت کردن به معنای این است که دو طرف خرید و فروش، به نشانه تمام شدن معامله و تسلیم، کف دست راست خود را بر هم می زنند.
وقتی شخصی با کسی بیعت می کند، به این وسیله، فرمانبرداری خود از آن شخص و سرسپردگی در برابر امر و سلطه او را نشان می دهد؛ همچنین حاضر می شود تا پای فدا کردن جان و مال و فرزند، در راه اطاعتِ او بایستد.
قرائن نشان می دهد که بیعت از نوآوری های مسلمانان نیست؛ بلکه سنتی بوده که پیش از اسلام هم در میان عرب رواج داشت؛ به همین دلیل در آغاز اسلام - که طایفه «اوس و خزرج» در ایام حج از مدینه به مکه آمدند و با پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم در عقبه بیعت کردند - برخورد آنها با مسئله بیعت، آشنا بود؛ بعد از آن نیز پیغمبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم در فرصت های مختلف با مسلمانان تجدید بیعت کرد؛ اما مگر اطاعت از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم و امامان معصوم علیهم السلام که از سوی خداوند
1- خدامراد سلیمیان.