پنجه بر آفتاب (1) صفحه 128

کنفرانسهای خود -در مورد اینکه چطور ممکن است دوباره خلافت ایجاد شود- ادامه می دهد. و باید توجه داشت خلافت بستری بسیار مناسب برای ظهور یک مهدی خودخوانده است. جماعت تبلیغی که سازمانی گسترده تر و مسلماً بانفوذتر در میان سازمان های اسلامی فراملی است، بیشتر همچون فعالیت نهاد کلیسای کاتولیک برای ایمان عوام و عملگرا کردن ایشان گام بر می دارد. اگرچه این جماعت توسط برخی به عنوان «نوار نقاله» برای تروریسم انگاشته شده ولی این کلام را در صورتی می توان صحیح دانست که جماعت تبلیغی را به عنوان راهی به سمت تبعیت سختگیرانه از سنت های قدیم، بنیادگرایی و هنجارهای اسلامی بدانیم. البته برخلاف اخوان المسلمین، جماعت تبلیغی کاملاً با تصوف اسلامی مخالف نیست و حتی برخی شیوه های صوفیانه (همچون ذکر، یاد خداوند از طریق ادعیه مکرر) را در روش های خود به کار می گیرد. احتمال برخاستن و ظهور یک رهبر مسلمان تصوف گرا با شخصیت کاریزماتیک که تعلقات مهدی گرایانه نیز دارد، از صفوف جماعت تبلیغی بیشتر از سازمان های دیگر اسلامی است. اگر چنین شخصی فاصله میان جماعت تبلیغی و حزب التحریر را پرکند، تلفیقی بسیار مناسب از پارسایی سلفی، شبیه سازی محمدی و دستیابی فراملی به آخرین برنامه های سیاسی به همراه تعصب و عملگرایی پدید می آید و در این حال خلافتی غیر دولتی با مسئولیت «مهدی» امکان پذیر می شود. چون هردو گروه سنی هستند کسی نمی تواند آن ها را به بدعت گرایی شیعی متهم کند. بزرگترین مانع برای «مهدیه (1) تلفیقی» مذکور، ممکن است شاخه تکنوکرات حزب التحریر (شبیه اخوان المسلیمن) باشد که البته دور از ذهن نیست که با تعصب بالای افراد این حزب برای حاکمیت یک فرد اسلامی مرتفع شود و مهدی به عنوان خلیفه ای فوق العاده مورد پذیرش قرار گیرد.