- مقدمه 1
- جلسه ی اول 4
- اشاره 4
- بداء ناپذیری ظهور توحید ناب 6
- برکات شناخت امام زمان عجل الله تعالی فرجه 8
- معنی حقیقت الانسان 12
- معنی بقیت اللّهی بودن 18
- صاحب اصلی عالم بقیت الله 22
- حالِ باقی به بقای الهی 24
- خطر محروم شدن از بَقیّت اللّه 27
- عامل تقدُّم ظهور 29
- ارتقاء جامعه و ظهور 31
- معنی انتظار 32
- ظهور انسانیت 37
- نور مهدی علیه السلام و تغییر نقشه ی سیاسی جهان 39
- اشاره 43
- جلسه ی دوم 43
- 1- پایان تاریخ یا بلوغ تاریخ 45
- 2- معنی بقیت الله 51
- 3- ظهور امام، اشاره به چه عالَمی دارد؟ 55
- 4- خصوصیات انسان در نظام بقیّتُ اللّهی 59
- 5- عالَم لطف 64
- 6- به سراغ آمدن خدایِ لطف 68
- 7- خصوصیات پایان تاریخ 72
- 8- مژده ی بزرگ 76
- 9- زندگی در جبهه ای روشن 80
- 10- راز ظهور و خفای نور بقیت الله عجل الله تعالی فرجه 83
- 11- دو نوع رجعت 87
- منابع 93
1- منهاج النجاح فی ترجمه مفتاح الفلاح، علی بن طیفور بسطامی، ص 274.
به همین جهت هم بقیت الله است و شرایط ظهور خاص خود را می طلبد و با حاصل شدن «وقت» برای انسان ها رخ می نمایاند.
شرایط فاصله گرفتن از زمان فانی و نزدیک شدن به زمان باقی در وقتِ ظهور حضرت بقیت الله عجل الله تعالی فرجه را امام صادق علیه السلام چنین توصیف می کنند؛ «تَطُولُ لَهُ الْأَیَّامُ وَ اللَّیَالِی حَتَّی تَکُونَ السَّنَهُ مِنْ سِنِیهِ مِقْدَارَ عَشْرِ سِنِینَ مِنْ سِنِیکُم»(1)روزها برای آن جناب طولانی و دراز شود به طوری که هرسال از سال های زمانِ او برابر ده سال از سال های شما باشد. معلوم است هر اندازه عالم از مرتبه ی مادی بودن و زمان فانی فاصله بگیرد و به بقای حق نزدیک گردد، به همان اندازه از زمانمندی و مکانمندی اش کاسته می شود و در این رابطه نیز حضرت صادق علیه السلام می فرمایند: «فَتَصِیرُ إِلَیْهِ شِیعَتُهُ مِنْ أَطْرَافِ الْأَرْضِ تُطْوَی لَهُمْ طَیّاً حَتَّی یُبَایِعُوه»(2) پس شیعیانِ آن حضرت از اطراف زمین به سویش رهسپار شوند و زمین زیر پایشان به سرعت پیچیده شود تا خدمتش رفته با او بیعت کنند. این نوع روایات می رساند؛ نظامی که شرایط ظهور بقیت الله است، در عین این که مانند قیامت کاملاً از قید زمان و مکان آزاد نیست، ولی شرایطی است که زمین و زمان با هویت کاملاً مادیِ خود حاکمیت ندارند و روح زمانه نسبت به روزگار ما از تنگنای زمین و زمان آزادتر است، به طوری که اهل قبر و برزخ نیز امکان ورود به آن عالَم را پیدا می کنند و به اصطلاح «رجعت» می نمایند.