- مقدمه 1
- جلسه ی اول 4
- اشاره 4
- بداء ناپذیری ظهور توحید ناب 6
- برکات شناخت امام زمان عجل الله تعالی فرجه 8
- معنی حقیقت الانسان 12
- معنی بقیت اللّهی بودن 18
- صاحب اصلی عالم بقیت الله 22
- حالِ باقی به بقای الهی 24
- خطر محروم شدن از بَقیّت اللّه 27
- عامل تقدُّم ظهور 29
- ارتقاء جامعه و ظهور 31
- معنی انتظار 32
- ظهور انسانیت 37
- نور مهدی علیه السلام و تغییر نقشه ی سیاسی جهان 39
- اشاره 43
- جلسه ی دوم 43
- 1- پایان تاریخ یا بلوغ تاریخ 45
- 2- معنی بقیت الله 51
- 3- ظهور امام، اشاره به چه عالَمی دارد؟ 55
- 4- خصوصیات انسان در نظام بقیّتُ اللّهی 59
- 5- عالَم لطف 64
- 6- به سراغ آمدن خدایِ لطف 68
- 7- خصوصیات پایان تاریخ 72
- 8- مژده ی بزرگ 76
- 9- زندگی در جبهه ای روشن 80
- 10- راز ظهور و خفای نور بقیت الله عجل الله تعالی فرجه 83
- 11- دو نوع رجعت 87
- منابع 93
1- احقاق حق، سید نورالله حسینی مرعشی، ج 13، ص 85 - حافظ الطیالسی در مسندش، ص 259، طبع حیدرآباد دکن - حافظ القشیری در صحیح خود ج 8 ، ص 107.
استفاده ی لازم را نمود. دقت در این روایت روشن می کند که به هیچ پیغمبر و امامی نمی توان متوسل شد مگر از طریق دریچه ی وجود مقدس امامِ حیِّ حاضر. زیرا اگر مقام او مقام واسطه ی فیض الهی است و از طریق وجود آن حضرت است که می توان از رحمت الهی بهره مند شد، برای بهره مندی از پیامبر صلی الله علیه و آله و سایر ائمه علیهم السلام نیز باید از واسطه ی فیض الهی بهره مند گشت و از دریچه ی وجود مقدس حضرت صاحب الأمر عجل الله تعالی فرجه از انوار سایر معصومین علیهم السلام استفاده کرد.
آن قدر شناخت امام زمان عجل الله تعالی فرجه - چه از نظر مقام و چه از نظر مصداق- مهم است که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله می فرمایند: بدون شناخت امام زندگی مسلمانان توحیدی نیست تا مرگ آن ها توحیدی باشد و معلوم است که کسی نمی تواند عذر آورد که شرایط تاریخی امکان شناخت امام را به او نداده است. زیرا مسئله مهم تر از آن است که شرایط تاریخی آن را به حاشیه براند. به همین جهت حضرت امام باقر علیه السلام می فرمایند: «مَنْ مَاتَ وَ لَیْسَ لَهُ إِمَامٌ فَمَوْتُهُ مِیتَهٌ جَاهِلِیَّهٌ وَ لَا یُعْذَرُ النَّاسُ حَتَّی یَعْرِفُوا إِمَامَهُم»(1) هرکس بدون امام بمیرد مرگ او چون مردنِ مردم جاهلیت است و هرگز عذر مردم در نشناختن امام پذیرفته نیست. حضرت روشن می کنند که هیچ عذری در نشناختن امام قبول نمی باشد؛ بی سواد بودن یا کارهای مهم و حساسی داشتن، روستایی بودن یا شهری بودن هیچ کدام نمی تواند توجیهی باشد تا انسان امام زمانش را نشناسد و از نمونه ی عینی دینداری غافل باشد. آنقدر شناخت امام مهم است که حضرت در ادامه ی روایت می فرمایند