جایگاه و معنی واسطه فیض صفحه 32

1- «کافی»،ج1،ص177،باب ان الحجه لا تقوم الا بامام،ح1. «بحارالانوار»، ج23، ص38.

2- «کافی»،ج1،ص179،باب ان الارض لاتخلومن حجه،ح10. «بحارالانوار»، ج34، ص28.

3- زیارت جامعه کبیره.

4- سوره اسراء، آیه71.

باید امامی باشد که قلّه انسانیت باشد و او باید امام معصومی باشد که امام مؤمنین محسوب شود. پس باید همواره امام معصومِ حاضری در عالم باشد که انسان بتواند در این دنیا به دنبال او راه بیفتد، و روز قیامت صورت این پیروی را بیابد.

حاصل همه این عرائض این است که همواره امامی معصوم در عالم وجود دارد تا راه حق را به ما بنمایاند، چه به صورت ظاهر که «اَلْمُظْهِرِینَ لِاَمْرِ اللهِ وَ نَهْیِهِ»(1) ظاهرکننده امر و نهی الهی، و چه به صورت باطن که «حَفَظَهً لِسِرِّهِ، وَ خَزَنَهً لِعِلْمِهِ»(2) که اسرار الهی در نزد آنان است و خزینه علم حضرت حق اند، و هر قلبی را که آن ذوات مقدس مستعد دیدند، از آن اسرار و علوم برخوردار می کنند و در راستای حضور دائمی امام در هستی است که امام صادق علیه السلام می فرماید: «لایُتْرَکُ الْاَرْضُ بِغَیْرِ اِمامٍ یُحِلّ حَلالَ الله وَ یَحْرِمُ حَرَامَه»(3) هیچ روزی زمین بدون امام نیست امامی که حلال و حرام خدا را مشخص می کند.

پس با وجود چنین نکته ای که اوّلاً؛ عالم همواره دارای حجّت الله است، ثانیاً؛ این حجّت الهی نمایش حکم خدا در زمین است، نمی توانیم بدون شناخت امام در عالم درست زندگی کنیم، زیرا عملاً مسیر نمایش حق را گم می کنیم و به جهت همین ضرورتِ همیشگیِ حضور امام است که در دوران غیبت آن حضرت هم نقش آن حضرت تعطیل نمی شود.