جایگاه و معنی واسطه فیض صفحه 35

1- «مسند» احمد حنبل، ج 4، ص 96- صحیح مسلم، ج 6، ص 29.

2- سوره انفال،آیه 24.

مقام امامت بعد از خودش نکرده است، پس در این حال پیامبر خدا صلی الله علیه و آله را زیارت نکرده ای و کسی را که زیارت می کنی، غیر از آن پیامبری است که مأمور شده است امامان بعد از خود را معرفی کند.

قرآن خواندن و عبادت کردن در افقی از معرفت، که در آن افق امام زمانی که هم اکنون حیّ و حاضر و حامل حقیقت دین است، وجود ندارد، قرآن خواندن و عبادت کردن واقعی نیست، چون دل، دلی نبود که بتواند از طریق قرآن و نماز با خدا مرتبط شود، زیرا آن دل به اصل قرآن و اصل عبادت، که انسان کامل است نظر ندارد. از طریق امام زمان عجل الله تعالی فرجه و ا عتقاد به ایشان و توجه به نور مقدسشان و گرفتن برکات از آن نور مقدس، می توان با قرآن و پیامبر صلی الله علیه و آله ارتباط حقیقی برقرار کرد، و با اعتقاد به وجود مقدس امام زمان علیه السلام به عنوان امامی حیّ و حاضر است که قرآن و سنّت پیامبر و ائمه هدی علیهم السلام نورشان را به ما می رسانند. تا این عقیده بسیار مهم - که در اول بحث روی آن تأکید شد- در ما نباشد، ظرفیت پذیرش آن انوار در ما نیست. پس اوّلین چیزی که باید برای خودمان حل کنیم، معرفت به امام زمان علیه السلام است، بفهمیم آن حضرت تجلی اسم «الله» است و همان طور که هر اسمی از اسماء الهی، ظهور و تجلّی خاص خود را دارد، مثلاً اسم حیّ را در گیاهان می یابید و آن ها مظهر اسم حیّ هستند. اسم «الله» هم مظهری دارد که آن مظهر، ظرفیت پذیرش همه اسماء را به اسم «الله» دارد و «الله» رب العالمین است و آن اسم بر تمام اسماء، دولت و برتری دارد و تمام اسماءِ جلالیه و جمالیه در آن جمع است و چون انسان کامل مظهر اسم «الله» است، لذا او ولایت تکوینی بر تمام موجودات دارد. حال اگر کسی