- روشن تر از خورشید 1
- اشاره 4
- حجت های الهی 5
- علامت و ودیعه اول 10
- اشاره 10
- اشاره 14
- علامت و ودیعه دوم 14
- جعل سلاح و پرچم 23
- علامت و ودیعه سوم 26
- اشاره 36
- علامت و ودیعه چهارم 36
- نصب در رؤیا 40
- علامت و ودیعه پنجم 44
- 1. علائم و ودایع شخصیتی 46
- اشاره 46
- اشاره 46
- تکلم به تمامی زبان ها و لهجه ها 47
- توان ارتباط با تمامی موجودات 48
- 1. علم 52
- اشاره 52
- 2. علائم و ودایع برون شخصیتی 52
- اشاره 57
- 2. معجزه 57
- معجزه و امام مهدی علیه السلام 59
- یمانی در روایات 64
- اشاره 64
- هدایت گر بودن یمانی 65
- موعود یا محتوم واحتمال بداء 71
- اشاره 71
- موعود یا محتوم بودن یمانی 71
- معیار شناخت یمانی 75
- وظیفه یمانی 78
- عصمت یمانی 79
- حجت بودن یمانی 84
اهل بیت علیهم السلام بر سه نوع است: علم به گذشته و آینده و حادث. علم گذشته، تفسیر است و علم آینده، موقوف است و علم حادث، انداختن در قلوب، و زمزمه در گوش هاست. این بخش، بهترین علم ماست و بعد از پیامبر ما، رسول دیگری نخواهد بود.
همچنین در روایتی از امام موسی کاظم علیه السلام آمده است:
«مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ عَمِّهِ حَمْزَهَ بْنِ بَزِیعٍ عَنْ عَلِیٍّ اَلسَّائِیِّ عَنْ أَبِی اَلْحَسَنِ اَلْأَوَّلِ مُوسَی عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ: مَبْلَغُ عِلْمِنَا عَلَی ثَلاَثَهِ وُجُوهٍ مَاضٍ وَ غَابِرٍ وَ حَادِثٍ فَأَمَّا اَلْمَاضِی فَمُفَسَّرٌ وَ أَمَّا اَلْغَابِرُ فَمَزْبُورٌ وَ أَمَّا اَلْحَادِثُ فَقَذْفٌ فِی اَلْقُلُوبِ وَ نَقْرٌ فِی اَلْأَسْمَاعِ وَ هُوَ أَفْضَلُ عِلْمِنَا وَ لاَ نَبِیَّ بَعْدَ نَبِیِّنَا . »(1)
علی سائی از امام موسی کاظم نقل می کند که ایشان فرمود: دانش ما از سه جهت است، گذشته، آینده و آنچه پدیدار می شود، اما راجع به گذشته برای ما تفسیر شده و اما راجع به آینده نوشته شده و اما آنچه پدید گردد گاهی در دل افتد و گاهی در گوش اثر کند، و این بهترین دانش ما است و در عین حال بعد از پیغمبر ما پیغمبری نیست.
مرحوم مجلسی در کتاب مرآه العقول، در تفسیر این سه نوع علم می فرماید:
علم «ماضی» یعنی علمی که پیامبر اکرم برای اهل بیت علیهم السلام تفسیر کرده اند که شامل علومی از وقایع گذشته درباره انبیاء و امت های پیشین، و حوادثی که برای آنان اتفاق افتاده و خبر از شروع امور و عوالم است. مراد از علم «غابر»، علومی است که به امور آینده تعلق میگیرد. لذا مراد
1- الکافی، ج 1، ص 264.