عصر ظهور صفحه 155

خروج عوف سلمی از جزیره و یا تکریت و ممنوع شدن عراقیها از سفر حج به

مدت سه سال، فرو رفتن شهر بصره و خراب شدن آن اندکی پیش از ظهور حضرت،

فرو رفتنی دیگر در بغداد و حله و ورود نیروهای مغربی یا غربی به عراق، قیام

فردی نیکوکار و شایسته با گروهی اندک جهت رویارویی با لشکر سفیانی، شورش

گروهکهایی از شیعه و سنی بر ضد آن حضرت که شاید خطرناک ترین آنها " گروه

رمیله دسکره " باشد که منطقه ای است نزدیک " شهربان " در استان دیالی عراق.

اینک به مهمترین روایت های این حوادث نظری میافکنیم:

مرحله اول و دوم

اشاره

بارزترین مطلب در روایات این دو مرحله، گرفتاری شدید مردم عراق از سوی

فرمانروایان ستمگر و اختلاف این فرمانروایان با هواداران درفش های سیاه (ایرانیان)

است.

جابر بن عبد الله انصاری (رحمه الله) از رسول خدا صلی الله علیه و آله چنین نقل میکند:

" چنان شود که به مردم عراق، پیمانه ای غله یا درهمی نرسد، گفتم از چه ناحیه ای؟ فرمود: از ناحیه

عجم که مانع آن شوند " (1)

یعنی مواد غذائی و کمکهای مالی بواسطه جنگی که با ایرانیان دارند به آنان

نمیرسد. و این همان بحران اقتصادی و گرسنگی و ترسی است که روایت جابر

جعفی در خصوص آن وارد شده که گفت:

" از امام باقر علیه السلام درباره آیه شریفه (ولنبلونکم بشیء من الخوف والجوع) یعنی: ما یقینا شما را به

چیزی از ترس و گرسنگی میآزماییم; سؤال کردم. حضرت فرمود: ای جابر، این ترس و قحطی دو جنبه