عصر ظهور صفحه 172

شما بهترین پناهندگان به مردمید و کمترین زحمت را بر دیگران تحمیل میکنید، پرشورترین مردم برای

شرکت در نماز جماعتید. درختانتان پر بار، مال و ثروتتان افزون، فرزندانتان باهوش و زنانتان عفیف و

شوهردارند. خداوند آب روان را همواره در اختیارتان قرار داده تا از زندگیتان بهره مند گردید و دریا را در

دسترستان نهاده تا بر ثروتتان بفزایید. پس اگر اهل صبر و استقامت باشید بدانید که درخت طوبی جایگاه

و سایه بان شماست. اما اراده خداوند امری حتمی و خواست او جاری و قطعی است و کسی قدرت تغییر آن را

ندارد و او سریع الحساب است. خدای سبحان میفرماید: " هیچ آبادی نیست مگر آنکه پیش از قیامت

آن را هلاک کنیم و یا به عذاب شدید گرفتارش سازیم و این در کتاب (لوح محفوظ) ثبت شده است " (1)

سپس حضرت فرمود: " روزی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در حالی که کسی غیر از من با آن حضرت نبود فرمود:

جبرئیل روح الامین مرا بر شانه راستش حمل نمود تا زمین و آنچه روی آن قرار دارد را ببینم کلیدهای آن را

به من سپرد و به آنچه که در زمین است و تا روز قیامت خواهد بود مرا آگاه نمود و آگاهی این امر برایم دشوار

نبود، همچنانکه بر پدرم آدم دشوار نبود. بدانگونه که نامها را به او آموخت اما به فرشتگان نیاموخت. آنگاه

در کنار دریا شهری دیدم که بصره نامیده میشود، آنجا دورترین زمین به آسمان و نزدیکترین زمین به

آب دریاست. سریعتر از سایر مکانها تخریب شود، از نامرغوب ترین خاک برخوردار است و شدیدترین

عذابها را تحمل کند، در قرون گذشته بارها به زمین فرو رفته و دیگر بار نیز چنین شود. ای اهالی بصره! و

روستاهای اطراف! روزی که آب شهر شما را فرا گیرد، روز بلا و مصیبت بزرگی خواهد بود. من محل فوران

و جوشش آن را در شهر شما میدانم. و قبل از آن حوادثی بزرگ و غیر منتظره به شما روی آورد که از

دیدگانتان نهان است اما ما به آن آگاهیم. کسی که قبل از غرق شدن شهر، آن را ترک گوید، رحمت خدا

شامل او شده و کسی که بدون توجه باقی بماند گرفتار خطای خویش گردد و خداوند نسبت به بندگانش ستم

نمیکند " (2).