- مقدمه مترجم 1
- وعده الهی بر نابودی یهود 54
- اشاره 54
- وعده خداوند به تسلط دائم بر یهود 60
- وعده خدا بر فرونشاندن آتش جنگ یهود 62
- اشاره 69
- نگاهی به تاریخ یهود 69
- دوران حضرت موسی و یوشع (علیهما السلام) 70
- دوره داوران و سلطه فرمانروایان محلی 71
- دوره داوود و سلیمان (علیهما السلام) 73
- دوران تجزیه و کشمکش داخلی 75
- دوران استیلای بابلیان 79
- دوران استیلای ایرانیان 80
- دوران استیلای یونانی ها 81
- اشاره 87
- حوادث شام پیش از خروج سفیانی 93
- فتنه سرزمین شام 94
- کشمکش بر سر قدرت بین اصعب و ابقع 96
- اسم و نسب سفیانی 99
- جنبش سفیانی 99
- اشاره 99
- مواضع سفیانی در برابر اهل بیت علیهم السلام و شیعیان 101
- خط و مشی سیاسی و فرهنگ سفیانی 103
- تلاش سفیانی برای مذهبی جلوه دادن جنبش خود 105
- مراحل گوناگون جنبش سفیانی 106
- نبرد قرقیسیا 113
- ورود سپاه سفیانی به عراق 117
- سپاه سفیانی در راه حجاز (سپاهی که در زمین فرو میرود) 124
- آغاز عقب نشینی سفیانی 131
- نبرد اهواز 132
- سفیانی در نبرد فتح قدس 135
- یمنی ها در عراق 143
- اشاره 154
- مرحله اول و دوم 155
- اشاره 155
- حسنی، شیصبانی و عوف سلمی 164
- مرحله سوم: لشکرکشی سفیانی و تخریب بصره 167
- مرحله چهارم: فتح عراق به دست امام زمان عجّل الله فرجه الشّریف 175
- اشاره 192
- ستایش ایرانیان در احادیث سنی ها 194
- ایرانیان و زمینه سازی ظهور 196
- روایت آغاز حکومت حضرت مهدی علیه السلام از ایران 199
- روایت حمایت از امت محمد صلی الله علیه و آله، توسط مردی از اهلبیت 200
- روایت اهل مشرق و پرچمهای سیاه 209
- روایت پرچم های سیاه از خراسان تا قدس 216
- روایت گنجهای طالقان 221
- ظهور خراسانی و شعیب در ایران 223
- اشاره 229
- بحران حکومت در حجاز 246
- خروج امام علیه السلام با بیم و امید از مدینه 253
- اجتماع یاران حضرت علیه السلام 259
- یک حرکت آزمایشی و شهادت نفس زکیه 267
- آزاد سازی مدینه منوره و حجاز 283
- حرکت حضرت مهدی علیه السلام بسوی ایران و عراق 287
- پیشروی به سوی قدس 294
- نبرد امام علیه السلام با یهود 296
- پیمان صلح بین امام علیه السلام و غربی ها 306
- گرایش غربی ها به اسلام 311
- اشاره 313
- احیاء دوباره اسلام و جهان شمولی آن 318
- ابزار هدایت مردم توسط امام زمان عجّل الله فرجه الشّریف 322
- دگرگونی زندگی مادی و ایجاد رفاه بدست حضرت 323
- فراوانی نعمت و آبادی زمین 324
- حکومتی گسترده تر از حکومت سلیمان و ذوالقرنین 330
- راه یافتن امام زمان علیه السلام به سرزمین های هفتگانه 331
- راه یافتن به جهان آخرت و بهشت 333
- اشاره 336
- مقام حضرت مهدی علیه السلام در پیشگاه پروردگار 343
- دیدگاه امامان علیهم السلام درباره حضرت مهدی علیه السلام 344
- امام زمان عجّل الله فرجه الشّریف در دعاها و زیارت ها 348
- اشاره 353
- ابن قیم جوزی دمشقی 361
- ابن حجر هیثمی 362
- ابن کثیر 363
- ابن أبی الحدید معتزلی 365
- مناوی صاحب کتاب فیض القدیر 367
- شیخ محمد خضر حسین مفتی اعظم الأزهر 368
- شیخ ناصر البانی 371
- عدوی مصری 372
- سعد الدین تفتازانی 373
- محی الدین بن عربی 374
- قرمانی دمشقی 374
- شریف برزنگی 376
فرمود: " ای مردم این سرزمین ملعون است و در طول زمان سه مرتبه گرفتار عذاب الهی شده " در
روایتی دیگر به دو مرتبه اشاره شده که در انتظار سومین مرحله است. و گفته شده
که بصره یکی از سرزمین های زیر و رو شده است.
حال با نگرش دوباره بر احادیث حوادث بصره و تخریب آن قبل از ظهور امام
زمان عجّل الله فرجه الشّریف در مییابیم که ارتباط این احادیث با علائم ظهور چندان قابل قبول
نیست مگر برخی از آنها مثل روایت شیخ مفید که از امام صادق علیه السلام چنین نقل
میکند (1):
" مردم، پیش از قیام قائم عجّل الله فرجه الشّریف (بخاطر وقوع چند حادثه) از گناه و معصیت دور میشوند: به آتشی که
در آسمان ظاهر گردد، به رنگ سرخی که در فضا جلوه کند، به فرو رفتن زمین در بغداد و بصره و خونهایی
که در آن بر زمین ریزد و تخریب خانه ها و نابودی ساکنان آن، و ترس همگانی که مردم عراق را فرا گیرد و
کسی آرام و قرار نیابد " (2)
مرحله چهارم: فتح عراق به دست امام زمان عجّل الله فرجه الشّریف
در زمینه ورود امام زمان علیه السلام به عراق و آزاد ساختن آن از باقیمانده نیروهای
سفیانی و گروهک های متعدد شورشی و انتخاب آن بعنوان مرکز حکومت، روایات
1- 1. کتاب ارشاد ص 361.
2- 2. ما این حدیث را در کتاب معجم أحادیث الامام المهدی عجّل الله فرجه الشّریف با شماره 1047 آورده ایم. علاوه بر آن، حدیث مذکور در کتاب اعلام الوری ص 429 با تفاوت کمی از متن کتاب ارشاد وارد شده و در سند آن " حسن بن یزید به جای حسین بن سعید " آمده است. همچنین کتاب اثبات الهداه: 3 / 733 این حدیث را از کتاب اعلام الوری نقل کرده اما با سند حسین بن یزید به جای حسین بن سعید. و در کتاب ارشاد ص 742، این حدیث با سند منذر خوزی به جای منذر جوزی آمده و درباره فرو رفتن بصره تعبیر (فرو رفتن مناره بصره) دارد و این نکته سبب میشود که احتمال دهیم فرو رفتن بصره محدود به مکان یا منطقه خاصی از آن شهر باشد. والله العالم.