عصر ظهور صفحه 289

بنابراین آمدن امام علیه السلام به ایران جهت آمادگی در جنگ بصره و خلیج فارس، امری

طبیعی خواهد بود. ابن حماد در نسخه خطی خود از ولید بن مسلم و رشد بن سعد

از ابو رومان از امیر مؤمنان علی علیه السلام آورده است که حضرت فرمود:

" وقتی سواران سفیانی به سوی کوفه روی آورند، گروهی را به جستجوی اهل خراسان فرستند و در آن

حال اهل خراسان در جستجوی مهدی بیرون آیند، آنگاه بین امام و مرد هاشمی با درفش های سیاه که

شعیب بن صالح پیشاپیش آنها است ملاقاتی رخ دهد سپس در دروازه استخر، امام و یاران سفیانی با

یکدیگر برخورد نمایند بگونه ای که بین آنها کارزار بزرگی اتفاق افتد سپس یاران درفش های سیاه غلبه

یابند و سپاه سفیانی از معرکه بگریزند، در این هنگام مردم تمنای دیدار مهدی کنند و او را جویا شوند ".

اگر چه سند این روایت ضعیف است و در متن آن آشفتگی وجود دارد اما جنگ

بصره را که در فصل مربوط به عراق گذشت تأیید میکند همچنانکه روایات مربوط

به عکس العمل شدید شرق و غرب در برابر پیروزی انقلاب مهدی علیه السلام نیز، برخی

از روایات نبرد بصره را تأیید میکند و بیانگر آن است که طرف مقابل مهدی علیه السلام و

یارانش، غربی هایی هستند که پیرو انجیل اند و به احتمال زیاد لشکر سفیانی پیش

قراول نیروهای غربی است.

امیر مؤمنان علیه السلام در خطبه ای مفصل راجع به بصره میفرماید:

" از اهل بصره به تعداد شهدای ابله در پی او (سفیانی) روان شوند، در حالی که انجیل هایشان بر

سینه شان آویخته است " (1)

در تفسیر عیاشی آمده است: امام باقر علیه السلام در تفسیر آیه شریفه " یا معشر الجن

والإنس إن استطعتم أن تنفذوا من أقطار السموات والأرض فأنفذوا لا تنفذون إلا بسلطان " (2) فرمود: