عصر ظهور صفحه 90

" قائم قیام نکند مگر در حالی که ترسی شدید و فتنه و بلائی عظیم بر مردم فرا رسد و قبل از آن گرفتار

طاعون شوند، آنگاه شمشیر برنده میان عرب ها حاکم گردد و اختلاف میان مردم و پراکندگی در دین و

دگرگونی در حال آنان بوجود آید به گونه ای که مردم با مشاهده درنده خوئی برخی نسبت به برخی دیگر،

صبح و شام آرزوی مرگ کنند. " (1)

روایت های دیگری از این دست وجود دارد که جملگی بیانگر آن است که

عرب ها از عقاید و ارزشهای خود فاصله میگیرند و هر صاحب اندیشه ای، دیگران

را به تبعیت از اندیشه خود فرا میخواند. و این به نوعی هرج و مرج فکری در میان

مردم منتهی میگردد.

همچنین روایاتی بیانگر آنند که همه عرب ها بجز انقلابیون یمن و حرکت های

اسلامی زمینه ساز ظهور، با عجم یعنی ایرانیان، یا با فرماندهان آنها اختلاف پیدا

میکنند و این اختلاف تا ظهور حضرت مهدی علیه السلام ادامه مییابد.

دسته ای دیگر از احادیث، بیانگر نبرد حضرت مهدی علیه السلام با عرب هاست، در

این روایات جنگ حضرت با اندک باقیمانده های رژیم حجاز، بعد از آزاد سازی

مکه و مدینه و چه بسا هنگام آزاد سازی آن صورت میگیرد. سپس نبردهای متعدد

آن حضرت با سفیانی در عراق و جنگ بزرگ امام علیه السلام با سفیانی در فلسطین به وقوع

میپیوندد.

در برخی از روایات آمده که آن حضرت با شورشیان مخالف خود در عراق

مبارزه میکند و خون هفتاد قبیله را مباح میشمارد.

از امام صادق علیه السلام روایت شده:

" وقتی قائم ظهور کند، میان او و عرب ها و قریش چیزی جز شمشیر (حاکم) نخواهد بود. " (2)