امامت، غیبت، ظهور صفحه 37

1- 60. بنابر بعضی از اقوال، حضرت مهدی علیه السلام در دوران غیبت کبری، همراه با سی تن از یاران نزدیک خویش در مکانی نامعلوم اقامت دارد.

2- 61. کافی: ج 2، ص 138، حدیث 11.

ز) راه رفتن در بازارها و پاگذاردن بر فرشهای مردم

امام صادق علیه السلام فرمود:

«برادران یوسف علیه السلام همگی نوادگان و فرزندان پیامبران بودند، با این همه اگرچه با یوسف تجارت کردند و خرید و فروش نمودند و مورد خطاب قرارش دادند، امّا در عین برادری او را نشناختند تا آن زمان که خودش گفت: من یوسف هستم و این برادر من است، پس این امّت نفرین شده چگونه انکار می کند که خدای عزّوجلّ با حجّت خویش - امام دوازدهم - در یک زمانی همان کند که با یوسف کرد، چنانکه تا مدّتی او را ببینند ولی نشناسند...».

«فَما تُنْکِرُ هذِهِ الأُمَّهُ أَنْ یَفْعَلَ اللَّهُ جَلَّ وَعَزَّ بِحُجَّتِهِ کَما فَعَلَ بِیُوسُفَ، أَنْ یَمْشِیَ فِی أَسْواقِهِمْ وَیَطَأَ بُسُطَهُمْ حَتّی یَأْذَنَ اللَّهُ فِی ذلِکَ لَهُ...؛(1) و چگونه این امّت، انکار می کند که خداوند عزّوجلّ با حجّت خویش همان کند که با یوسف کرد که امام آنان در بازارهایشان راه برود و بر فرشهایشان قدم بگذارد، امّا او را نشناسند تا آن زمانی که خداوند به ظهور او اجازه فرماید».

ح) آگاهی به حال مردم

امیر المؤمنین علیه السلام در منبر کوفه خطبه خواند و راجع به حجّت های الهی سخن گفت که یا آشکارند و مورد اطاعت قرار نمی گیرند، یا پنهان هستند و مورد انتظارند. سپس فرمود:

«إِنْ غابَ عَنِ النَّاسِ شَخْصُهُمْ فِی حالِ هُدْنَتِهِمْ فَلَمْ یَغِبْ عَنْهُمْ قَدِیمُ