امامت، غیبت، ظهور صفحه 43

1- 68. سوره فتح: آیه 25.

2- 69. کمال الدین: ج 2، باب 54، ص 642.

3- 70. همان: ص 646.

4) آماده شدن شرایط برای محو سلطه مستکبران

حضرت مهدی علیه السلام فرموده است:

«إِنَّهُ لَمْ یَکُنْ لِأَحَدٍ مِنْ آبائِی علیهم السلام إِلاَّ وَقَدْ أَوْقَعَتْ فِی عُنُقِهِ بَیْعَهً لِطاغِیَهِ زَمانِهِ وَإِنِّی أَخْرُجُ حِینَ أَخْرُجُ وَلا بَیْعَهً لِأَحَدٍ مِنَ الطَّواغِیتِ فِی عُنُقِی؛(1) هیچ کدام از پدران من: نبودند مگر آنکه بیعت طاغوت دورانش اجباراً برعهده اش نهاده شد، امّا من در زمان ظهورم، در حالی قیام می کنم که بیعت و پیمان هیچ یک از طواغیت بر گردنم نیست».

حضرت مهدی علیه السلام اگر بخواهد بر طبق اراده خدا حکومتی توحیدی در همه عالم تشکیل دهد، به گونه ای که همه قدرت های حاکم را درهم شکسته وسلطه وسیطره اش را بر سراسر هستی گسترش دهد، لازم است که شرایطی در دنیا ایجاد شود که از همان زمان ظهور تا استقرار کامل نظام عدالت، هیچ طاغوت و مستکبری را یارای مقاومت و غلبه در برابر او نباشد.

5) آزمایش مردم در میزان ایمان به امامت

پیامبرصلی الله علیه وآله فرمود:

«ذلِکَ الَّذِی یَغْیِبُ عَنْ شِیعَتِهِ وَأَوْلِیآئِهِ غَیْبَهً لا یَثْبُتُ فِیها عَلَی القَوْلِ بِإِمامَتِهِ إِلاَّ مَنِ امْتَحَنَ اللَّهُ قَلْبَهُ لِلْإِیمانِ؛(2) او - مهدی علیه السلام - کسی است که از شیعیان و دوستان خود غائب می گردد، غیبتی که در آن، کسی بر اعتقاد به امامت و ولایت او استوار نمی ماند، مگر آن کس که خداوند قلبش را به ایمان امتحان کرده باشد».