امامت، غیبت، ظهور صفحه 45

صفحه 45

1- 73. کمال الدین: ج 2، باب 33، ص 346.

2- 74. اصول کافی: ج 2، ص 133، کتاب الحجّه.

3- 75. همان: ج 2، ص 196، حدیث 6 با تلخیص.

4- 76. بحار الانوار: ج 52، ص 92، حدیث 7؛ احتجاج: ص 263.

چونان بهره بردن از خورشید است زمانی که ابرها آن را از دیدگان مستور می دارند».

طبق این کلام شریف، وجه غیبت خورشید را باید در وجود ابرها جستجو کرد. خورشید به خودی خود عین ظهور است ویکسره نورافشانی و درخشش دارد. این ابرها هستند که چهره جان فروز آن را از دیدگان مخفی می کنند. و بدین گونه است نهانی آخرین خورشید ولایت و امامت حضرت مهدی علیه السلام که در ذات خویش جز مهربانی ولطف وعنایت نسبت به عباد اللَّه ندارد. اما مردم با گناهان خود و با عدم آمادگی برای قبول حکومت الهی او، سبب پنهان ماندن او در پس پرده های سیاه ابر غیبت می باشند.

چنین است که شیخ طوسی رحمه الله می فرماید:

«اما سبب غیبت امام دوازدهم ممکن نیست از جانب خدای سبحان و یا از جانب خود آن حضرت باشد، بلکه از طرف مردم و مکلفین است و جهت آن غلبه خوف - از نابودی حق - و مطیع نبودن مردم نسبت به اوست و هر موقع که این سبب زائل شود و مردم در اطاعت او بکوشند و تسلیم او باشند، ظهور واجب می شود».

8) جریان سنّت الهی

امام صادق علیه السلام فرمود:

«وَجْهُ الحِکْمَهِ فِی غَیْبَتِهِ، وَجْهُ الحِکْمَهِ فِی غَیْباتِ مَنْ تَقَدَّمَهُ مِنْ حُجَجِ اللَّهِ تَعالی ذِکْرُهُ؛(1) وجه حکمت در غیبت او، همان وجه حکمت در غیبت هایی است که توسط حجّت های الهی پیش از او صورت گرفته».

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه