امامت، غیبت، ظهور صفحه 82

1- 140. کلمه الإمام المهدی: ص 524.

2- 141. و 3 - همان: ص 525.

3- 142.

قیام کننده

«أَنَا القآئِمُ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍعلیهم السلام(1)؛

من قیام کننده از خاندان پیامبر خدا حضرت محمدصلی الله علیه وآله هستم».

احیاگر عدالت

«أَنَا الَّذِی أَخْرَجُ فِی آخِرِ الزَّمانِ بِهذَا السَّیْفِ فَامْلَأِ الأَرْضَ عَدْلاً وَقِسْطاً کَما مُلِئَتْ جَوْراً وَظُلْماً؛(2) من با این شمشیر در آخر زمان قیام می کنم و زمین را از عدالت و داد آکنده می سازم چنانکه از بیداد و ستم پر شده باشد».

انتقام گیرنده

«أَنَا بَقِیَّهُ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ وَالمُنْتَقِمُ مِنْ أَعْدائِهِ؛(3) من یگانه مظهر الهی، باقیمانده در زمین و انتقام گیرنده از دشمنان خدایم».

مظهر و همراه حقّ

«وَلِیَعْلَمُوا أَنَّ الحَقَّ مَعَنا وَفِینا؛(4)

همگان بدانند که به راستی حقّ با ما و نزد ماست».

* * *

نقش خویش در حفظ و هدایت مردم

واسطه دفع بلاها

«بِی یَدْفَعُ اللَّهُ البَلاءَ عَنْ أَهْلِی وَشِیعَتِی؛(5) به وسیله من، خداوند متعال بلا و مصیبت را از اهل بیت و شیعیان من دور می گرداند».