موعودشناسی و پاسخ به شبهات صفحه 109

1- 146. تبدید الظلام، ص 479و480.

2- 147. تراثنا و موازین النقد، ص 187.

3- 148. المهدی المنتظر فی الاحادیث الصحیحه.

4- 149. عقیده اهل السنه و الأثر فی المهدی المنتظر، ص 128.

5- 150. همان.

دکتر عبدالحکیم بستوی می گوید: «حتی در صورتی که جرح در راوی به اثبات برسد، هر جرحی روایت را از اعتبار ساقط نمی کند، بلکه برخی از جرح ها است که شدید بوده و مستلزم ترک روایت است. و برخی تا این حدّ نیست، بلکه راوی متّصف به جرح با غیر خود از کسانی که دارای اعتبارند تقویت شده و روایتش قابل احتجاج است».(1)

5 - ابن خلدون احادیث را احصا نکرده و نمی داند که از حدّ تواتر گذشته است و لذا احتیاج به بررسی سندی ندارد.

چرا بخاری و مسلم احادیث مهدویت را در صحاح خود ذکر نکرده اند؟

از جمله اشکالات برخی بر قضیه مهدویت از سوی اهل سنّت آن است که بخاری و مسلم اشاره ای به احادیث مهدویت نکرده و آنها را در صحیح خود نقل نکرده اند، و این به نوبه خود می تواند سبب وهن و ضعف این احادیث باشد.

احمد امین مصری می گوید: «از افتخارات صحیح بخاری و مسلم آن است که این گونه احادیث در آن دو وارد نشده است، گرچه در غیر این دو کتاب از کتاب های حدیث وارد شده است».(2)

همین اشکال از ناحیه اشخاصی دیگر از متفکرین غرب زده اهل سنّت از قبیل شیخ محمد ابوزهره(3)، سعد محمّد حسن(4)، حسین سائح لیبیایی مغربی(5)، سید محمد رشید رضا(6) و شیخ بن محمود(7) وارد شده است.