موعودشناسی و پاسخ به شبهات صفحه 130

1- 264. البرهان، ص 178.

2- 265. المهدی المنتظر، ص 5.

3- 266. ینابیع الموده، ج 3، ص 275.

4- 267. بحارالأنوار، ج 46، ص 202، ح 77.

5- 268. همان، ج 51، ص 143، ح 3.

6- 269. فرائد السمطین، ج 2، ص 337، ح 591 ؛ بحارالأنوار، ج 49، ص 239، ح 9.

7- 270. بحارالأنوار، ج 50، ص 275.

6 - ابن ابی الحدید معتزلی.(1)

7 - محیی الدین بن عربی.(2)

8 - محمّد بن طلحه شافعی.(3)

9 - صدرالدین قونوی.(4)

10 - شیخ عبدالرحمن بسطامی.(5)

11 - فضل بن روز بهان.(6)

12 - محمّد بن طولون (م 953 ه . ق).(7)

13 - کمیت بن زید اسدی.(8)

تألیف در قضیه مهدویت از چه زمانی بوده است؟

با مراجعه به کتب تراجم و رجال پی می بریم که تألیف درباره مهدویت حرکتی بنیادین بوده که نه تنها قبل از ولادت حضرت مهدی علیه السلام در بین شیعه رواج داشته، بلکه حرکتی مقدّس نزد شیعه و سنّی بعد از وفات رسول خداصلی الله علیه وآله بوده است، و این به نوبه خود دلیل بر آن است که اصل قضیه از مسلّمات مسائل اسلامی است که مورد اتفاق بین مسلمین قرار گرفته است، و از مسائلی نبوده است که بعد از عصر حیرت پدید آمده باشد که جامعه شیعی بعد از شهادت امام حسن عسکری علیه السلام به آن مبتلا شده باشد.