نظریه پردازی درباره آینده جهان صفحه 49

1- 36. الیوم الموعود، ص 5.

2- 37. مادیت تاریخ، استالین، ص 19.

3- 38. مختارات انگلس، ص 117.

بالأطروحه او القضیه وجود الشی ء ذاته، سوآء فی عالم المادّه أو عالم الفکر. والمراد بالطبق أو ضدّ القضیه: تحقّق نقیض ذلک الوجود، امّا فی داخله - بحسب مفهوم التناقض المارکسی الّذی عرفناه - أو فی خارجه، یعنی ما یسبب إلی زوال ذلک الوجود. والمراد بالترکیب، نفی النفی الّذی عرفناه، وهو انّ الصراع بین وجود الشی ء وعدمه، بین الأطروحه والطباق، یصل بالوجود إلی وجود أفضل جدید … ثالث، هو غیر الأطروحه والطباق السابقین. ویکون هذا الوجود بدوره أطروحه لینتفی بالطباق مرّه أخری … وهکذا تستمرّ الحرکه»؛(1) «به این بیان، مفهوم سه گانه مارکسیستی روشن می شود که عبارت باشد از: طرح، انطباق، و ترکیب. و به تعبیر دیگر قضیه و ضدّ آن و مرکب. مقصود - به طور عادی - به طرح یا قضیه، دیگر وجود خود شی ء است، چه در عالم ماده یا عالم فکر. و مقصود از مطابقت و تطبیق یا ضدّ قضیه تحقق نقیض آن وجود است، خواه در داخل آن - به حسب مفهوم تناقض مارکسیستی که قبلاً به آن اشاره شد - و یا در خارج از آن. یعنی چیزی که سبب زوال آن وجود می گردد. و مقصود از ترکیب نفی نفی است که قبلاً به آن اشاره شد. به این معنی که نزاع و تضاد بین وجود شی ء و عدم آن، بین طرح و انطباق منجرّ به وجود سومی برتر می شود، که او غیر از طرح و انطباق در مرحله اوّل و دوّم است. و این وجود سوّم خود طرحی است جدید که با منتفی شدن انطباق بار دیگر ظهور و وجود پیدا کرده است. و این چنین، حرکت استمرار پیدا می کند».

«استالین» در کتاب «مادیّت دیالکتیک» می نویسد: «ما آنچه را که به