- مقدمه محقق 1
- معنی لغوی و اصطلاحی رجعت 6
- در بیان معنی رجعت 6
- در آیات وارده در اطراف این موضوع 8
- آیه نخست 8
- آیه دوم 14
- آیه سوم 15
- آیه چهارم 20
- آیه پنجم و ششم 21
- آیه هفتم 23
- آیه هشتم 25
- آیه نهم 26
- آیه دهم 28
- آیه یازدهم 28
- آیه دوازدهم 29
- آیه سیزدهم 30
- آیه پانزدهم 31
- آیه چهاردهم 31
- آیه شانزدهم و هفدهم 32
- آیه هیجدهم 34
- آیه نوزدهم 35
- آیه بیستم 36
- آیه بیست و یکم 37
- آیه بیست و دوم 38
- آیه بیست و سوم 38
- در اخبار وارده در رجعت است 40
- حدیث دوم 42
- حدیث چهارم 43
- حدیث سوم 43
- حدیث پنجم 44
- حدیث ششم 44
- حدیث هشتم 45
- حدیث هفتم 45
- حدیث نهم 46
- حدیث یازدهم 47
- حدیث دهم 47
- رجعت در زیارت های مأثوره و دعاهای منقوله 50
- در گفتار علمای امّت و نواب ائمه علیهم السلام در اطراف موضوع رجعت 60
- احیاء عزیر یا أرمیا 67
- حضرت مسیح مردگان را زنده می کرد 69
- تذییل 83
- احتجاج سیّد حمیری 87
- احتجاج شیخ مفیدرحمه الله 91
- پاسخ دیگر 94
- [پاسخ سیّد به شبهات] 97
- سیّد گوید 104
- تحقیق ایمان 106
- فائده 116
- می گوییم 119
آیه هشتم
قوله تعالی فی سوره المؤمن
دلیل ما در باب آیه یازدهم در جزء بیست و چهارم از سوره قرآن مجید است که خدای سبحان فرماید: «قالُوا ربَّنا أَمَتَّنا اثْنَتَیْنِ وَأَحْیَیْتَنا اثْنَتَیْنِ فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إلی خُرُوجٍ مِنْ سَبِیلٍ»؛(1) «گفتند: پروردگار ما، ما را دوبار میراندی و دو بار زنده گردانیدی، و ما اعتراف به گناهان خودمان نمودیم. پس آیا راهی از برای بیرون شدن ما هست».
مؤلف می گوید: این آیه از آیاتی است که قائلین به رجعت به آن استدلال می کنند.
مولانا علی بن ابراهیم قمی رحمه الله در صفحه 583 از تفسیر خودش می گوید: آیه «قالُوا رَبَّنا أَمَتَّنا اثْنَتَیْنِ وَأَحْیَیْتَنا اثْنَتَیْنِ» تا آخر آیه «مِنْ سَبِیلٍ» به فرموده حضرت صادق علیه السلام درباره رجعت است. (انتهی).(2)
مولانا محقق محدّث کاشانی مرحوم ملامحسن فیض رحمه الله هم در صافی بعد از نقل خبری که بدان اشاره شد، چنین گوید: شاید مراد این باشد که تثنیه موت و حیات در آیه، یکی برای رجعت و دیگری برای زنده گردیدن و دوباره مردن در قبر از برای سؤال باشد.(3)
1- 43. سوره غافر، آیه 11.
2- 44. تفسیر قمی، ج 2، ص 251؛ مختصر بصائر الدرجات، ص 45 (به نقل از آن)؛ البرهان، ج 4، ص 93؛ نور الثقلین، ج 4، ص 513، ح 19؛ بحار الانوار، ج 53، ص 56، ح 36.
3- 45. تفسیر صافی، ج 4، ص 336.