بیداری امت در اثبات رجعت صفحه 88

ربیعی(1) روایت کرده که گوید: من در مجلس منصور نشسته بودم و او در جسر اکبر بود و سِوّار قاضی هم در آنجا حضور داشت سید اسماعیل حمیری این ابیات را انشاء نمود:

اِنّ الإله الذی لا شی ء یشبهه

آتاکم الملک للدّنیا و للدین

آتاکم اللَّه ملکاً لا زوال له

حتّی یقاد إلیکم صاحب الصّین

و صاحب الهند مأخوذ برمّته

و صاحب الترک محبوس علی هون

یعنی «به درستی که خدایی که چیزی به او شباهت پیدا نمی کند، به شما سلطنت و دولت دنیا و دین را داده است، او به شما دولت و پادشاهی داده که زوالی از برای آن نیست، تا این که بازگشت کند به طرف شما صاحب چین، و صاحب هند، و صاحب ترک که به خواری زندانی شده».

تا این که این قصیده را تمام کرد و منصور به آن شادمان و مسرور گردید.

پس از آن سوّار گفت: یا امیرالمؤمنین!(2) قسم به خدا این شخص که در دوستی آنها متدّین است یقین که غیر از شما است و او به یقین که قدم به عداوت و دشمنی شما بر می دارد.