- استبداد حکومتها 1
- پیشگفتار 1
- اشاره 1
- حکومت 1
- دورنمایی از جهان پیش از ظهور 1
- ترکیب دولتها 2
- فرمانروایی کودکان 2
- تزلزل حکومتها 2
- نفوذ زنان بر حکومتها 2
- ناتوانی قدرتها از اداره کشورها 2
- گسترش اعمال منافی عفت 3
- اشاره 3
- اخلاق پیش از ظهور 3
- سردی عواطف انسانی 3
- فساد اخلاقی 3
- امنیت پیش از ظهور 4
- ناامنی راهها 4
- جنایات هولناک 4
- هرج و مرج و ناامنی 4
- افزایش خانوادههای بیسرپرست 4
- آرزوی کمی تعداد فرزند 4
- به اسارت رفتن مسلمانان 5
- فرورفتن در زمین 5
- افزایش مرگهای ناگهانی 5
- آرزوی مرگ زندگان 5
- ناامیدی جهانیان از نجات 5
- کمبود باران و باریدن بارانهای بیموقع 6
- وضعیت اقتصادی جهان در عصر ظهور 6
- اشاره 6
- جنگ، کشتار و فتنهها 6
- نداشتن دادرس و پناه 6
- شیوع گرانی، گرسنگی، فقر و کساد تجارت 7
- خشک شدن دریاچهها و رودها 7
- روزنههای امید 7
- مبادله زنان در مقابل مواد غذایی 7
- اشاره 7
- مؤمنان حقیقی 7
- شهر قم حجت بر دیگران 8
- قم حرم اهل بیت 8
- نقش شهر قم در آخرالزمان 8
- نقش عالمان و دانشمندان (شیعه) 8
- ایران، کشور امام زمان 9
- مرکز نشر فرهنگ اسلامی 9
- یاوران مهدی 9
- تمجید از ایرانیان 9
- تأیید خط فکری قم 9
- انقلاب جهانی مهدی 10
- شعار پرچم قیام 10
- قیام امام زمان 10
- اشاره 10
- زمینه سازان ظهور 10
- اعلان ظهور 10
- خرسندی جهانیان از قیام 11
- نجات محرومان 11
- نقش زنان در قیام امام 11
- بررسی سابقه زنان عصر ظهور در کتابهای تاریخی 11
- زبیده 12
- سمیه مادر عمار یاسر 12
- ام ایمن 12
- صیانه 12
- ام خالد 12
- قنواء دختر رشید هجری 13
- نقش زنان در دوران پیامبر 13
- حبابه والبیه 13
- رهبر قیام 13
- اشاره 13
- مشخصات بدنی 14
- ترس از خدا 14
- کمالات اخلاقی 14
- خصوصیات جسمی 14
- کرامات 15
- لباس 15
- اسلحه 15
- چهره شناسی امام 15
- زهد 15
- طی الارض و نداشتن سایه 16
- سخن گفتن پرنده 16
- وسیله انتقال 16
- جوشش آب و آذوقه از زمین 16
- کندی حرکت زمان 16
- قدرت تکبیر 17
- شفای بیماران 17
- عبور از آب 17
- عصای موسی در دست 17
- ندای ابر 17
- حضرت عیسی 18
- فرماندهان سپاه 18
- شعیب بن صالح 18
- اشاره 18
- سپاهیان امام 18
- جبیر بن خابور 19
- مفضل بن عمر 19
- عقیل و حارث 19
- اصحاب کهف 19
- اسماعیل فرزند امام صادق و عبداللّه بن شریک 19
- ایرانیان 20
- خراسان 20
- ملیت سپاهیان 20
- قم 20
- جابلقا و جابرسا 21
- تعداد سپاهیان 21
- عربها 21
- پیروان ادیان گوناگون 21
- طالقان 21
- ارتش مهدی 22
- اجتماع سپاهیان 22
- نیروهای مخصوص 22
- گارد حفاظت 22
- عشق به امام و فرمانبرداری از او 23
- ویژگیهای سپاهیان 23
- سپاهیان قدرتمند و جوان 23
- شرایط پذیرش و آزمایش سپاهیان 23
- عبادت و پارسایی 23
- سپاهیان محبوب 24
- پاداش مجاهدان و شهیدان 24
- عاشقان شهادت 24
- جنگهای حضرت 24
- اشاره 24
- امدادهای غیبی 25
- پایان جنگها 25
- اشاره 25
- جهان گشایی امام برای نجات بشر 25
- سرکوبی شورشها 25
- تجهیزات جنگی 25
- شیوه رفتار امام با دشمنان 26
- فرشتگان و جنیان 26
- تابوت موسی 26
- رعب و ترس، سلاح امام 26
- فرشتگان زمین 26
- قطع دست 27
- اشاره 27
- جنگ و کشتار 27
- قاطعیت امام در رویارویی با دشمنان 27
- اعدام و تبعید 27
- برخورد با گروههای مختلف 28
- قوم عرب 28
- اهل کتاب 28
- فرقههای باطل و منحرف 28
- اشاره 29
- مقدس نماها 29
- احیای سنت محمدی 29
- ناصبیها 29
- شیطان 29
- منافقان 29
- احکام جدید 30
- کشتن دروغگویان 30
- قانون ارث 30
- پایان حکم جزیه 30
- حکم قطایع 31
- کمک برادران دینی به یک دیگر 31
- سود تجارت 31
- انتقام از بازماندگان قاتلان امام حسین 31
- حکم رهن و وثیقه 31
- تخریب سقف مساجد و منبرها 32
- تخریب مساجد در مسیر جاده و مشرف 32
- اصلاحات اجتماعی و تجدید ساختمان مساجد 32
- ویران کردن منارهها 32
- حکم ثروتها 32
- حکومت عدل 33
- بازگرداندن مسجد الحرام و مسجد النبی به اندازه اصلی 33
- قضاوت 33
- حکومت 33
- نظر مرحوم طبرسی 33
- پایتخت حکومت 34
- حکومت بر دلها 34
- اشاره 34
- مدت حکومت 34
- کارگزاران دولت مهدی 34
- آموزش قرآن و معارف اسلامی 35
- گسترش فرهنگ اسلامی 35
- رشد دانش و فرهنگ اسلامی 35
- شکوفایی دانش و صنعت 35
- اشاره 35
- رشد معنویت و اخلاق 36
- ساختن مساجد 36
- امنیت عمومی 36
- اشاره 36
- امنیت 36
- اشاره 37
- اقتصاد 37
- امنیت راهها 37
- شکوفایی اقتصاد و رفاه اجتماعی 37
- امنیت قضایی 37
- عمران و آبادانی 38
- تقسیم اموال و بخشش داراییها 38
- کشاورزی 38
- ریشه کن شدن فقر از جامعه 38
- رسیدگی به محرومان و مستضعفان 38
- گسترش دام پروری 39
- فراوانی باران 39
- بازرگانی 39
- فراوانی محصولات کشاورزی 39
- بهداشت و درمان 39
- شهادت یا رحلت امام 40
- اشاره 40
- بهداشت 40
- گسترش بیماریها و مرگهای ناگهانی 40
- درمان 40
- پاورقی 41
- چگونگی شهادت امام 41
امیرمؤمنان (ع) میفرماید: «اصحاب کهف برای یاری مهدی (عج) خواهند آمد». [236] .
ملیت سپاهیان
اشاره
نیروهای حضرت مهدی (عج) از ملّیتهای گوناگونی تشکیل میشوند. در روایات، سخنان گوناگونی در این باره وجود دارد. گاه از عجمها به عنوان سپاهیان حضرت ناممیبرند که غیر عرب را در بر میگیرد. برخی روایات نام شهرها و کشورهایی را ذکرمیکنند که سپاهیان از آنجا به یاری حضرت میشتابند و گاهی سخن از قوم خاصی مانند توبه کنندگان بنی اسرائیل، مؤمنان مسیحی و انسانهای وارسته رجعت یافته است که به یاری حضرت میآیند.در این فصل برخی روایات را در این زمینه یادآور میشویم:
ایرانیان
اشاره
از روایات فهمیده میشود که تعداد قابل توجّهی از سپاهیان مخصوص و ارتش مهدی (عج) از ایرانیان هستند و از آنان با تعبیرهای، اهل ری، اهل خراسان، گنجهای طالقان، قمیها، اهل فارس و... یاد شده است.امام باقر (ع) میفرماید: «نیروهایی با پرچمهای سیاه - که از خراسان قیام کردهاند - در کوفه فرود میآیند و هنگامی که حضرت مهدی (عج) در شهر مکه ظهور میکند، با آن حضرت بیعت میکنند». [237] .امام باقر (ع) میفرمود: «یاران حضرت قائم (عج) سی صد و سیزده نفرند و از فرزندان عجم (غیر عرب) میباشند». [238] .عبداللَّه بن عمر میگوید: پیامبر (ص) فرمود: «خداوند قدرت شما (مسلمانان) را از عجمها قرار میدهد؛ آنان شیرانی هستند که هرگز از رزمگاه نمیگریزند. شما (عربها) را میکشند و دارائیهای تان را میبرند». [239] .حذیفه نیز از پیامبر (ص) روایتی به همین مضمون نقل میکند. [240] البته در دلالت این روایت جای اندیشه و اشکال است. بر پایه روایات، روزی فرا میرسد که ایرانیان برای گسترش اسلام و بازگرداندن عربها به اسلام، بر آنان شمشیر میکشند و مخالفان را گردن میزنند. وضعیت عربها در آن روزگار بسیار ناخوشایند است و روزهای سخت و ناگواری را در پیش دارند.هر چند عجم به غیر عرب گفته میشود، ولی بهطور قطع ایرانیان را نیز در بر میگیرد. بر اساس روایاتی دیگر، در زمینه سازی عملیاتی که پیش از ظهور و به هنگام قیام حضرت مهدی صورت میگیرد، ایرانیان نقش اساسی دارند و تعداد فراوانی از جنگ آوران را تشکیل میدهند.در خطبهای که علی (ع) درباره یاران مهدی (عج) و ملّیت آنها، ایراد کرده است، نام برخی از شهرهای ایران ذکر شده است.اصبغ بن نباته میگوید: امیرمؤمنان (ع) خطبهای ایراد کرد و در ضمن آن، حضرت مهدی (عج) و یارانش را - که همراه حضرت قیام میکنند - بر شمرد و فرمود: «از اهواز یک نفر؛ از شوشتر یک نفر؛ از شیراز سه نفر به نامهای حفص، یعقوب و علی؛ از اصفهان چهار نفر به نامهای موسی، علی، عبداللَّه و غلفان؛ از بروجرد یک نفر به نام قدیم؛ از نهاوند یک نفر به نام عبدالرزاق؛ از همدان [241] سه نفر به نامهای جعفر، اسحاق و موسی؛ از قم ده نفر که هم نام اهل بیت رسول خدا هستند (و در حدیثی دیگر هیجده نفر ذکر شده است)؛ از شیروان یک نفر؛ از خراسان یک نفر به نام درید و نیز پنج نفر که هم نام اصحاب کهف هستند؛ از آمل یک نفر؛ از جرجان یک نفر؛ از دامغان یک نفر؛ از سرخس یک نفر؛ از ساوه یک نفر؛ از طالقان بیست و چهار نفر؛ از قزوین دو نفر؛ از فارس یک نفر؛ از ابهر یک نفر؛ از اردبیل یک نفر؛ از مراغه سه نفر؛ از خوی یک نفر؛ از سلماس یک نفر؛ از آبادان سه نفر؛ از کازرون یک نفر».پس امیرمؤمنان (ع) فرمود: «پیامبر اکرم (ص) سی صد و سیزده نفر از یاران مهدی (عج) به تعداد یاران بدر را برای من بر شمرد و فرمود: خداوند آنان را، در کمتر از یک چشم به هم زدن از مشرق و مغرب زمین، در کنار کعبه گرد میآورد». [242] .چنانکه مشاهده میکنید از سی صد و سیزده نفر سپاه مخصوص حضرت مهدی (عج) -که در آغاز قیام همراه آن حضرت هستند - هفتاد و دو نفر از شهرهای کنونی ایران میباشند و اگر طبق نقلی که دلائل الامامه [243] طبری آمده است، محاسبه شود، یا نام شهرهایی که در آن روزگار از ایران بوده است، آورده شود، تعداد ایرانیان از این نیز بیشتر میشود.در این روایت گاهی نام شهری دوبار آمده است یا این که نام چند شهر از یک کشور آمده است و آنگاه نام همان کشور نیز ذکر شده است.در صورتی که روایت بهطور صحیح نقل شده باشد، شاید نمایانگر تقسیمات و نامگذاری آن روزگار است و تقسیمات جغرافیایی این عصر نمیتواند ملاک تفسیر و فهم این روایت قرار گیرد؛ زیرا نام شهرها تغییر یافته، گاهی نام یکی از شهرها، در روزگار کنونی بر کشوری گفته میشود.نکته دیگر این که با تطبیق دادن نام شهرها بر نقشه جغرافیایی کنونی جهان، شاید بتوان نتیجه گرفت که یاوران حضرت در سراسر جهان پراکنده هستند و ممکن است واژه افرنجه - که در روایت آمده است - اشاره به مغرب زمین باشد. اگر این تطبیق و سخن صحیح باشد، روایت با جمله «لوخلیت قلبت» مصداق و معنا پیدا میکند؛ زیرا زمین در هیچ دورانی از افراد نیک تهی نمیگردد و گرنه سرنگون و نابود میگردد.در روایاتی دیگر از شهرهای به خصوصی نیز نام برده شده است که در اینجا به ذکر چند روایت درباره شهرهای قم، خراسان و طالقان بسنده میکنیم:
قم
امام صادق (ع) میفرماید: «خاک قم، مقدس است....مگر نه این که آنان یاران قائم ما هستند و دعوت کننده به حق ما میباشند؟». [244] .عفان بصیری میگوید: امام صادق (ع) به من فرمود: «آیا میدانی چرا شهر قم را به نام قم نامیدند؟» عرض کردم: خدا و رسولش و شما بهتر میدانید. فرمود: «زیرا مردم قم پیرامون قائم گرد میآیند و با او میمانند و پایداری میکنند و به او یاری میرسانند». [245] .