چشم اندازی به حکومت مهدی (عج) صفحه 29

مقدس نماها

امام باقر (ع) می‌فرماید: «... حضرت مهدی (عج) به سوی کوفه رهسپار می‌شود. در آن جا شانزده هزار نفر از بتریه مجهز به سلاح در برابر حضرت می‌ایستند؛ آنان قاریان قرآن و دانشمندان دینی هستند که پیشانی‌های آنان از عبادت زیاد پینه بسته، چهره‌های‌شان در اثر شب زنده داری زرد شده است و نفاق سراپای‌شان را پوشانده است. آنان یک صدا فریاد برمی‌آورند: ای فرزند فاطمه! از همان راه که آمده‌ای بازگرد، زیرا به تو نیازی نداریم.حضرت مهدی (عج) در پشت شهر نجف، از ظهر روز دوشنه تا شامگاه بر آنان شمشیر می‌کشد و همه را از دم تیغ می‌گذراند. در این نبرد از یاران حضرت حتی یک نفر زخمی نمی‌شود». [422] .ابوحمزه ثمالی می‌گوید: امام باقر (ع) می‌فرمود: «مشکلاتی که صاحب این امر، هنگام ظهور، از مردم می‌بیند، به اندازه‌ای مشکلات پیامبر (ص) یا بیش‌تر از آن است». [423] .فضیل می‌گوید، امام صادق (ع) فرمود: «هنگامی که قائم ما قیام کند، بیش از آن چه پیامبر (ص) از جاهلان دوران جاهلیت ناراحتی دید، از جاهلان رنج و ناراحتی خواهد دید».پرسیدم: چگونه و چرا؟ فرمود: «پیامبر (ص) در روزگاری مبعوث شد که مردم سنگ و چوب و بت‌های تراشیده شده را می‌پرستیدند، ولی قائم ما در روزگاری قیام می‌کند که با قرآن علیه حضرت احتجاج می‌کنند و آیات را علیه آن حضرت تأویل می‌نمایند». [424] .نیز آن حضرت می‌فرماید: «حضرت قائم (عج) آن قدر از انسان‌ها می‌کشد تا ساق پا را خون فرا می‌گیرد. شخصی از فرزندان پدرش به حضرت اعتراض شدید می‌کند و می‌گوید: مردم را از خود دور می‌کنی؛ هم‌چنان‌که گوسفندان را رم می‌دهند! آیا این روش، طبق دستور رسول خدا (ص) است؟یکی از یاران حضرت از جای برمی خیزد و می‌گوید: سکوت می‌کنی یا گردنت رابزنم!؟حضرت عهد و پیمانی را که از رسول خدا (ص) همراه دارد، بیرون می‌آورد و ارائه‌می‌کند». [425] .امام صادق (ع) می‌فرماید: «هنگامی که حضرت قائم (عج) قیام کند، گروهی از دین و ولایت خارج می‌شوند؛ در صورتی که پنداشته می‌شد که آنان از پیروان حضرت می‌باشند. نیز افرادی ولایت حضرت را می‌پذیرند؛ در صورتی که مانند آفتاب‌پرستان و ماه‌پرستان بودند». [426] .

ناصبی‌ها

امام صادق (ع) می‌فرماید: «هنگامی که حضرت قائم (عج) قیام کند، همه ناصبیان و دشمنان اهل بیت را بر آن حضرت عرضه می‌کنند. اگر به اسلام - که همان ولایت اهل بیت است - اقرار کردند، آنان را رها می‌کند و گرنه به قتل می‌رسند، یا آنان را به پرداخت جزیه - هم‌چنان‌که اهل ذمّه می‌پردازند - ملزم می‌کند». [427] .امام باقر (ع) می‌فرماید: «هنگامی که حضرت قائم (عج) قیام کند، بر یک یک ناصبیان ایمان را عرضه می‌کند؛ اگر پذیرفتند، آنان را رها می‌سازد و گرنه گردنشان را می‌زند، یا از آنان جزیه می‌گیرد. چنان‌که امروز از اهل ذمّه جزیه می‌گیرند و آنان را از شهرها به روستاها (و کشتزارها) تبعید می‌کنند». [428] .مرحوم مجلسی می‌گوید: شاید این حکم مربوط به آغاز قیام باشد؛ زیرا ظاهر روایات این است که از آنان جز ایمان پذیرفته نمی‌شود و اگر نپذیرند، کشته می‌شوند. [429] .ابوبصیر می‌گوید: به امام صادق (ع) عرض کردم: رفتار امام مهدی (عج) با ناصبی‌ها و کسانی که با شما دشمنی دارند، چگونه خواهد بود؟ فرمود: «ای ابا محمد! در دولت و حکومت ما، مخالفان بهره‌ای نخواهند داشت. خداوند برای ما خون‌های‌شان را در آن هنگام حلال خواهد کرد؛ ولی امروز خونشان بر ما و شما حرام است. پس کسی تو را فریب ندهد و بدان روزگاری که قائم ما قیام کرد، حضرت برای خدا و رسولش و برای ما انتقام خواهد گرفت». [430] .

منافقان

در تفسیر آیه (لَوْتَزَیَّلُوا لَعَذَّبْنا الَّذینَ کفَروا مِنْهُم عَذاباً ألیماً؛ [431] اگر شما عناصر کفر و ایمان از یک دیگر جدا می‌گشتید، همانا آنان که کافرند را به عذاب دردناک معذّب می‌ساختیم)، امام صادق (ع) فرمود: «خداوند، در صُلْب کافران و منافقان، امانت‌هایی از مؤمنان دارد. حضرت قائم ما ظهور نمی‌کند، مگر آن که آن امانت‌ها را خداوند از صُلب آنان بیرون آورد (و آن مؤمنان متولد شوند). پس از آن، حضرت کافران و منافقان را به قتل می‌رساند». [432] .امام صادق (ع) می‌فرماید: «هنگامی که حضرت قائم (عج) قیام کند، نیازی ندارد که از شما درخواست یاری کند و نسبت به بسیاری از شما منافقان، حدّ خدا را جاری می‌کند». [433] .امام حسین (ع) به فرزندش امام سجاد (ع) می‌فرماید: «سوگند به خدا که خون من از جوشش باز نمی‌ایستد تا این که خداوند، مهدی (عج) را برانگیزد. آن حضرت به انتقام خون من از منافقان فاسق و کافر، هفتاد هزار نفر را می‌کشد». [434] .امام باقر (ع) می‌فرماید: «چون حضرت قائم قیام کند... به کوفه می‌آید و در آن‌جا همه منافقان را (که به امامت حضرت عقیده ندارند) به قتل می‌رساند و کاخ‌های آنان را ویران می‌کند و با جنگجویان آنان می‌جنگد و آن قدر از آنان می‌کشد تا خداوند خشنود گردد». [435] .

شیطان

وهب بن جمیع می‌گوید: از حضرت صادق (ع) پرسیدم: این که خداوند به شیطان فرمود: (فإنَّکَ من المُنظرینَ إلی یَوْمِ الوَقْتِ الْمَعلُوم؛ [436] (خداوند فرمود): آری، به تو (شیطان) مهلت داده خواهد شد تا به وقت معیّن و روز معلوم)، این وقت معلوم چه زمانی خواهدبود؟ فرمود: «آیا پنداشته‌ای این روز، روز قیامت است؟ خداوند تا روز قیام قائم‌ما، به شیطان مهلت داده است. وقتی خداوند او را مبعوث می‌کند (و اجازه قیام می‌دهد)، حضرت به مسجد کوفه می‌رود. در آن هنگام شیطان در حالی که با زانوان خود راه می‌رود، به آن‌جا می‌آید و می‌گوید: ای وای بر من از امروز!حضرت مهدی پیشانی او را می‌گیرد و گردنش را می‌زند و آن هنگام، روز وقت معلوم است که مهلت شیطان به پایان می‌رسد». [437] .

احیای سنت محمدی

اشاره