- استبداد حکومتها 1
- دورنمایی از جهان پیش از ظهور 1
- پیشگفتار 1
- اشاره 1
- حکومت 1
- نفوذ زنان بر حکومتها 2
- ناتوانی قدرتها از اداره کشورها 2
- تزلزل حکومتها 2
- فرمانروایی کودکان 2
- ترکیب دولتها 2
- گسترش اعمال منافی عفت 3
- اشاره 3
- سردی عواطف انسانی 3
- اخلاق پیش از ظهور 3
- فساد اخلاقی 3
- ناامنی راهها 4
- افزایش خانوادههای بیسرپرست 4
- جنایات هولناک 4
- آرزوی کمی تعداد فرزند 4
- امنیت پیش از ظهور 4
- هرج و مرج و ناامنی 4
- افزایش مرگهای ناگهانی 5
- فرورفتن در زمین 5
- آرزوی مرگ زندگان 5
- ناامیدی جهانیان از نجات 5
- به اسارت رفتن مسلمانان 5
- وضعیت اقتصادی جهان در عصر ظهور 6
- جنگ، کشتار و فتنهها 6
- نداشتن دادرس و پناه 6
- اشاره 6
- کمبود باران و باریدن بارانهای بیموقع 6
- مؤمنان حقیقی 7
- خشک شدن دریاچهها و رودها 7
- مبادله زنان در مقابل مواد غذایی 7
- شیوع گرانی، گرسنگی، فقر و کساد تجارت 7
- اشاره 7
- روزنههای امید 7
- نقش شهر قم در آخرالزمان 8
- نقش عالمان و دانشمندان (شیعه) 8
- قم حرم اهل بیت 8
- شهر قم حجت بر دیگران 8
- تمجید از ایرانیان 9
- ایران، کشور امام زمان 9
- تأیید خط فکری قم 9
- یاوران مهدی 9
- مرکز نشر فرهنگ اسلامی 9
- اعلان ظهور 10
- انقلاب جهانی مهدی 10
- اشاره 10
- قیام امام زمان 10
- شعار پرچم قیام 10
- زمینه سازان ظهور 10
- خرسندی جهانیان از قیام 11
- بررسی سابقه زنان عصر ظهور در کتابهای تاریخی 11
- نقش زنان در قیام امام 11
- نجات محرومان 11
- ام ایمن 12
- سمیه مادر عمار یاسر 12
- ام خالد 12
- صیانه 12
- زبیده 12
- نقش زنان در دوران پیامبر 13
- رهبر قیام 13
- اشاره 13
- قنواء دختر رشید هجری 13
- حبابه والبیه 13
- مشخصات بدنی 14
- ترس از خدا 14
- کمالات اخلاقی 14
- خصوصیات جسمی 14
- کرامات 15
- لباس 15
- اسلحه 15
- زهد 15
- چهره شناسی امام 15
- کندی حرکت زمان 16
- سخن گفتن پرنده 16
- وسیله انتقال 16
- جوشش آب و آذوقه از زمین 16
- طی الارض و نداشتن سایه 16
- شفای بیماران 17
- عصای موسی در دست 17
- ندای ابر 17
- عبور از آب 17
- قدرت تکبیر 17
- فرماندهان سپاه 18
- اشاره 18
- سپاهیان امام 18
- حضرت عیسی 18
- شعیب بن صالح 18
- اصحاب کهف 19
- اسماعیل فرزند امام صادق و عبداللّه بن شریک 19
- عقیل و حارث 19
- جبیر بن خابور 19
- مفضل بن عمر 19
- ایرانیان 20
- خراسان 20
- ملیت سپاهیان 20
- قم 20
- تعداد سپاهیان 21
- طالقان 21
- عربها 21
- پیروان ادیان گوناگون 21
- جابلقا و جابرسا 21
- اجتماع سپاهیان 22
- ارتش مهدی 22
- نیروهای مخصوص 22
- گارد حفاظت 22
- سپاهیان قدرتمند و جوان 23
- عشق به امام و فرمانبرداری از او 23
- شرایط پذیرش و آزمایش سپاهیان 23
- عبادت و پارسایی 23
- ویژگیهای سپاهیان 23
- اشاره 24
- پاداش مجاهدان و شهیدان 24
- عاشقان شهادت 24
- جنگهای حضرت 24
- سپاهیان محبوب 24
- سرکوبی شورشها 25
- پایان جنگها 25
- اشاره 25
- تجهیزات جنگی 25
- امدادهای غیبی 25
- جهان گشایی امام برای نجات بشر 25
- رعب و ترس، سلاح امام 26
- فرشتگان زمین 26
- فرشتگان و جنیان 26
- شیوه رفتار امام با دشمنان 26
- تابوت موسی 26
- جنگ و کشتار 27
- قطع دست 27
- اعدام و تبعید 27
- قاطعیت امام در رویارویی با دشمنان 27
- اشاره 27
- فرقههای باطل و منحرف 28
- برخورد با گروههای مختلف 28
- اهل کتاب 28
- قوم عرب 28
- مقدس نماها 29
- شیطان 29
- احیای سنت محمدی 29
- اشاره 29
- منافقان 29
- ناصبیها 29
- احکام جدید 30
- کشتن دروغگویان 30
- قانون ارث 30
- پایان حکم جزیه 30
- سود تجارت 31
- حکم قطایع 31
- انتقام از بازماندگان قاتلان امام حسین 31
- کمک برادران دینی به یک دیگر 31
- حکم رهن و وثیقه 31
- تخریب سقف مساجد و منبرها 32
- ویران کردن منارهها 32
- حکم ثروتها 32
- تخریب مساجد در مسیر جاده و مشرف 32
- اصلاحات اجتماعی و تجدید ساختمان مساجد 32
- بازگرداندن مسجد الحرام و مسجد النبی به اندازه اصلی 33
- قضاوت 33
- حکومت 33
- نظر مرحوم طبرسی 33
- حکومت عدل 33
- کارگزاران دولت مهدی 34
- اشاره 34
- مدت حکومت 34
- حکومت بر دلها 34
- پایتخت حکومت 34
- اشاره 35
- گسترش فرهنگ اسلامی 35
- رشد دانش و فرهنگ اسلامی 35
- شکوفایی دانش و صنعت 35
- آموزش قرآن و معارف اسلامی 35
- امنیت 36
- اشاره 36
- رشد معنویت و اخلاق 36
- ساختن مساجد 36
- امنیت عمومی 36
- اقتصاد 37
- امنیت راهها 37
- اشاره 37
- شکوفایی اقتصاد و رفاه اجتماعی 37
- امنیت قضایی 37
- رسیدگی به محرومان و مستضعفان 38
- کشاورزی 38
- عمران و آبادانی 38
- ریشه کن شدن فقر از جامعه 38
- تقسیم اموال و بخشش داراییها 38
- فراوانی محصولات کشاورزی 39
- فراوانی باران 39
- بهداشت و درمان 39
- بازرگانی 39
- گسترش دام پروری 39
- اشاره 40
- شهادت یا رحلت امام 40
- گسترش بیماریها و مرگهای ناگهانی 40
- بهداشت 40
- درمان 40
- چگونگی شهادت امام 41
- پاورقی 41
در زمینه احکام جدید و قضاوتهای حضرت مهدی و اصلاحاتی که حضرت انجاممیدهد، روایات بسیاری وجود دارد؛ احکامی که در نظر اوّل با متون فقهی موجودو گاهی با ظواهر روایات وسنّت سازگاری ندارد. قانون ارث برادر در عالم ذر، کشتن شرابخوار، کشتن فرد بینماز، اعدام دروغگو، تحریم سود گرفتن از مؤمن در معاملات، نابودی منارههای مساجد و برداشتن سقف مساجد از آن جمله است. روشهایی که حضرت در کارها و امور اتخاذ میکند - که در فصل قبل گذشت - نیز از اینگونه است.در روایات از این تغییرات با عباراتی مانند قضای جدید، سنّت جدید، دعای جدید و کتاب جدید نام برده شده است که ما آن را جز زنده کردن سنّت محمدی نمیدانیم؛ ولی دگرگونیها به اندازهای چشمگیر است که وقتی مردم با آن رو به رو میشوند، با تعبیر «اودین جدیدی آورده است» یاد میکنند.در صورتی که صدور این روایات از معصومین ثابت شود، توجّه به چند نکته دراینباره ضروری است:1. برخی از احکام الهی هر چند از سوی خداوند پایه ریزی شده است، ولی شرایط اعلام و اجرای آن در زمان ظهور حضرت مهدی (عج) فراهم میشود و اوست که آن احکام را اعلام و اجرا میکند.2. با گذشت زمان به وسیله زورمندان و تحریفگران، دگرگونیها و تحریفاتی در احکام الهی پدید آمده است و حضرت قائم (عج) پس از ظهور آنها را تصحیح و تعدیلمیکند.در کتاب القول المختصر آمده است: بدعتی را بر جای نمیگذارد و سنّتی نمیماند مگر آن که آن را احیا میکند. [438] .3. چون فقها در استنباط حکم شرعی، از یک سلسله قواعد و اصول بهره میجویند، گاهی حکمی را که استنباط کردهاند با حکم واقع مطابقت ندارد؛ هر چند نتیجه آن استنباط برای مجتهد و مقلّدینش حجّت شرعی است؛ ولی در حکومت امام زمان (ع)، حضرت، احکام واقعی را بیان میفرماید.4. برخی از احکام شرعی در شرایطی خاص و اضطراری و برای تقیّه به صورت غیرواقعی اعلام شده است که در روزگار حضرت، تقیّه برداشته میشود و حکم واقعی بیانمیگردد.امام صادق (ع) میفرماید: «هنگامی که قائم ما قیام کند، تقیّه از بین میرود و حضرت، شمشیر را از نیام بیرون میکشد و از مردم جز شمشیر نمیگیرد و به آنان جز شمشیرنمیدهد». [439] .درباره موارد بالا به گفتن چند روایت بسنده میکنیم:امام صادق (ع) ضمن حدیث مفصّلی میفرماید: «بر شما (مسلمانان) است که تسلیم (امر ما) باشید و امور را به ما باز گردانید و به انتظار حکومت ما و شما باشید و منتظر فرج و گشایش ما و شما بمانید. هنگامی که قائم ما ظهور کند و سخنگوی ما به سخن آید و تعلیم قرآن و دستورات دین و احکام را از نو به شما بیاموزد - به همان شکلی که بر محمد (ص) نازل شده است -، دانشمندان شما این رفتار حضرت را، انکار کرده، مورد اعتراض قرار میدهند و بر دین خدا و راه او استوار و پابرجا نمیشوید، مگر در سایه شمشیر؛ شمشیری که بالای سر شما باشد.خداوند، سنّت امّتهای پیشین را بر این مردم قرار داده؛ ولی آنان، سنّتها را تغییر داده، و دین را تحریف کردند. هیچ حکم رایجی در بین مردم نیست، مگر این که از شکل وحی شدهاش تحریف گشته است. خدا تو را رحمت کند. به هر چه فرا خوانده میشوی، بپذیر تا آن کس که دین را تجدید میکند، فرا رسد». [440] .امام صادق (ع) میفرماید: «هنگامی که حضرت قائم ظهور کند، مردم را از نو به اسلام دعوت میکند و آنان را به سوی (اسلام) هدایت مینماید، در حالی که اسلام کهنه و نابود شده، مردم از آن گمراه گشتهاند». [441] .از این روایت فهمیده میشود که امام دین جدیدی را به جهان عرضه نمیکند؛ بلکه چون مردم از اسلام واقعی منحرف شدهاند، حضرت دوباره به آن دین دعوت میکند؛ چنانکه پیامبر (ص) به آن دعوت کرد.امام صادق (ع) به برید فرمود: «ای برید! به خدا سوگند، هیچ حریمی برای خداوند نماند، مگر اینکه آن را دریدند و هرگز به کتاب خدا و سنّت پیامبرش در این جهان عملنشد و از روزی که امیرمؤمنان رحلت کرد، هرگز حدّ خداوند در بین مردم جارینگشت». آنگاه فرمود: «به خدا سوگند روزها و شبها به پایان نمیرسد، مگر آن که خداوند مردگان را زنده و زندگان را بمیراند و حق را به صاحبش بازگرداند و آیینخود را -که برای خود و پیامبرش پسندیده است - برپا دارد. بر شما بشارت باد، بشارتباد شما را. به خدا سوگند که حق فقط و فقط در دست شماست». [442] .این روایت نشان میدهد که دگرگونیها برای غیر شیعه بیشتر چشمگیر است؛ هرچند برخی از موارد برای آنان نیز تازگی دارد.در این فصل، دگرگونیها و اصلاحات در روزگار امام زمان (عج) را در سه قسمت: احکام جدید، اصلاحات و تجدید بناها و قضاوتهای تازه بیان میکنیم:
احکام جدید
اعدام زناکار و منع کننده از زکات
ابان بن تغلب میگوید: امام صادق (ع) به من فرمود: «در اسلام به حکم خدا دو خون حلال است، ولی کسی به آن حکم نمیکند تا این که خداوند، قائم اهل بیت (ع) را بفرستد. او به حکم خدا حکم خواهد کرد و بیّنه و شاهدی نمیطلبد. حضرت زناکار محصنرا (مرد زن دار و زن شوهردار) را سنگسار میکند و کسی که زکات نمیدهد گردنش را میزند». [443] .امام صادق (ع) و امام کاظم (ع) میفرمایند: «هنگامی که حضرت مهدی (عج) قیام کند، در سه مورد چنان حکم میکند که کسی پیش از او آن گونه حکم نکرده است. آن حضرت پیرمرد زناکار را اعدام میکند و کسی را که مانع زکات میشود، به قتل میرساند و ارث برادر را به برادر مقامی (که در عالم ذر با هم برادر بودند) میدهد». [444] .علاّمه حلّی درباره حکم اعدام منع کننده زکات میفرماید: در همه عصرها، مسلمانان بر وجوب زکات اتفاق نظر داشتهاند و زکات را یکی از پایههای پنج گانه اسلام میدانند. در نتیجه کسی که واجب بودنش را نپذیرد و مسلمان فطری باشد و بین مسلمانان بزرگشده باشد، او را بدون توبه دادن اعدام میکنند و اگر این فرد، مسلمان ملی باشد تا سهبار پس از ارتداد، توبهاش میدهند و پس از آن اعدام میشود، این احکام در صورتی است که فرد علم و آگاهی به وجوب آن داشته باشد؛ ولی اگر وجوب آن را نداند، حکم به کفرش نمیشود». [445] .مجلسی اوّل، در شرح این روایت، ضمن بیان وجوهی میفرماید: شاید مراد این باشد که حضرت در این دو مورد بر طبق علم خود حکم و قضاوت میکند ونیازی به شاهد نخواهد داشت؛ چنانکه این روش در دیگر قضاوتهای حضرت نیز میباشد ولی راز اختصاص دادن به این دو مورد به لحاظ اهمیّت آن است. [446] .
قانون ارث
امام کاظم (ع) میفرماید: «خداوند، ارواح را دو هزار سال پیش از بدنها آفرید. هر یک از آنها که با دیگری در آسمانها آشنا شد، در زمین نیز با هم آشنا خواهند بود و هر کدام که از دیگری بیگانه بوده است، در زمین نیز چنان خواهد بود. هنگامی که حضرت قائم (عج) قیام کند، به برادر دینی ارث میدهد وارث برادر نسبی را قطع میکند و این است معنای قول خداوند در سوره مؤمنون: (فإذا نفخ فی الصور فلا أنساب بینهم یؤمئذ و لایتسائلون؛ [447] پس هنگامی که در شیپور صور دمیده شود، هیچ نسبی بین آنان نخواهد بود و هرگز از علّت آن جویا نخواهندشد). [448] .امام صادق (ع) میفرماید: «خداوند دو هزار سال پیش از آن که پیکرها را بیافریند، بین ارواح برادری برقرار کرد. هنگامی که قائم ما اهل بیت قیام کند، برادرانی که بینشان برادری برقرار شده است، از یک دیگر ارث میبرند و برادران نسبی که از یک پدر و مادر هستند از یک دیگر ارث نمیبرند». [449] .
کشتن دروغگویان
امام صادق (ع) میفرماید: «هنگامی که قائم ما ظهور کند، نخست به سراغ دروغگویان شیعه میرود و آنان را به قتل میرساند». [450] .احتمال دارد که مراد از این افراد، منافقان یا مدّعیان مهدویت و بدعت گذاران در دین باشد که سبب انحراف مردم شدند.
پایان حکم جزیه
امیرمؤمنان (ع) میفرماید: «خداوند، دنیا را به پایان نمیرساند، مگر آن که حضرت قائم از ما قیام کند و دشمنان ما را نابود سازد و دیگر جزیه را نپذیرد و صلیب و بتها را بشکند و دوران جنگ و خونریزی به پایان رسد و مردم را برای دریافت مال و ثروت فراخواند و اموال را در بین آنان یکسان تقسیم کند و در میان مردم به عدالت رفتار نماید». [451] .پیامبر خدا (ص) درباره شکستن صلیبها و کشتن خوکها - که به معنای پایان یافتن دوران مسیحیت و حکم جزیه است - میفرماید: «حضرت مهدی (عج) به عنوان فرمانروایی دادگر ظهور میکند و صلیبها را میشکند و خوکها را میکشد و دستور میدهد، کارگزارانش مال و ثروت را برداشته، در شهرها بگردند تا هر کس نیازمند است، از آن بردارد؛ ولی کسی پیدا نمیشود که اظهار نیازمندی کند». [452] .شاید این حدیث کنایه از پایان دوران مسیحیت و اهل کتاب باشد.