- استبداد حکومتها 1
- دورنمایی از جهان پیش از ظهور 1
- پیشگفتار 1
- اشاره 1
- حکومت 1
- ترکیب دولتها 2
- نفوذ زنان بر حکومتها 2
- ناتوانی قدرتها از اداره کشورها 2
- فرمانروایی کودکان 2
- تزلزل حکومتها 2
- اخلاق پیش از ظهور 3
- گسترش اعمال منافی عفت 3
- فساد اخلاقی 3
- سردی عواطف انسانی 3
- اشاره 3
- افزایش خانوادههای بیسرپرست 4
- جنایات هولناک 4
- امنیت پیش از ظهور 4
- هرج و مرج و ناامنی 4
- آرزوی کمی تعداد فرزند 4
- ناامنی راهها 4
- به اسارت رفتن مسلمانان 5
- آرزوی مرگ زندگان 5
- فرورفتن در زمین 5
- افزایش مرگهای ناگهانی 5
- ناامیدی جهانیان از نجات 5
- کمبود باران و باریدن بارانهای بیموقع 6
- جنگ، کشتار و فتنهها 6
- نداشتن دادرس و پناه 6
- اشاره 6
- وضعیت اقتصادی جهان در عصر ظهور 6
- روزنههای امید 7
- اشاره 7
- مؤمنان حقیقی 7
- مبادله زنان در مقابل مواد غذایی 7
- خشک شدن دریاچهها و رودها 7
- شیوع گرانی، گرسنگی، فقر و کساد تجارت 7
- نقش عالمان و دانشمندان (شیعه) 8
- شهر قم حجت بر دیگران 8
- قم حرم اهل بیت 8
- نقش شهر قم در آخرالزمان 8
- یاوران مهدی 9
- تمجید از ایرانیان 9
- تأیید خط فکری قم 9
- ایران، کشور امام زمان 9
- مرکز نشر فرهنگ اسلامی 9
- قیام امام زمان 10
- اشاره 10
- انقلاب جهانی مهدی 10
- شعار پرچم قیام 10
- زمینه سازان ظهور 10
- اعلان ظهور 10
- نجات محرومان 11
- نقش زنان در قیام امام 11
- خرسندی جهانیان از قیام 11
- بررسی سابقه زنان عصر ظهور در کتابهای تاریخی 11
- ام ایمن 12
- زبیده 12
- ام خالد 12
- سمیه مادر عمار یاسر 12
- صیانه 12
- اشاره 13
- نقش زنان در دوران پیامبر 13
- قنواء دختر رشید هجری 13
- رهبر قیام 13
- حبابه والبیه 13
- مشخصات بدنی 14
- ترس از خدا 14
- کمالات اخلاقی 14
- خصوصیات جسمی 14
- زهد 15
- کرامات 15
- اسلحه 15
- لباس 15
- چهره شناسی امام 15
- کندی حرکت زمان 16
- جوشش آب و آذوقه از زمین 16
- طی الارض و نداشتن سایه 16
- وسیله انتقال 16
- سخن گفتن پرنده 16
- شفای بیماران 17
- عصای موسی در دست 17
- عبور از آب 17
- قدرت تکبیر 17
- ندای ابر 17
- سپاهیان امام 18
- اشاره 18
- حضرت عیسی 18
- شعیب بن صالح 18
- فرماندهان سپاه 18
- مفضل بن عمر 19
- اصحاب کهف 19
- عقیل و حارث 19
- جبیر بن خابور 19
- اسماعیل فرزند امام صادق و عبداللّه بن شریک 19
- ایرانیان 20
- قم 20
- ملیت سپاهیان 20
- خراسان 20
- پیروان ادیان گوناگون 21
- جابلقا و جابرسا 21
- تعداد سپاهیان 21
- عربها 21
- طالقان 21
- ارتش مهدی 22
- نیروهای مخصوص 22
- اجتماع سپاهیان 22
- گارد حفاظت 22
- سپاهیان قدرتمند و جوان 23
- ویژگیهای سپاهیان 23
- شرایط پذیرش و آزمایش سپاهیان 23
- عبادت و پارسایی 23
- عشق به امام و فرمانبرداری از او 23
- سپاهیان محبوب 24
- جنگهای حضرت 24
- پاداش مجاهدان و شهیدان 24
- عاشقان شهادت 24
- اشاره 24
- اشاره 25
- جهان گشایی امام برای نجات بشر 25
- سرکوبی شورشها 25
- تجهیزات جنگی 25
- پایان جنگها 25
- امدادهای غیبی 25
- تابوت موسی 26
- رعب و ترس، سلاح امام 26
- فرشتگان و جنیان 26
- فرشتگان زمین 26
- شیوه رفتار امام با دشمنان 26
- قطع دست 27
- قاطعیت امام در رویارویی با دشمنان 27
- اعدام و تبعید 27
- جنگ و کشتار 27
- اشاره 27
- اهل کتاب 28
- فرقههای باطل و منحرف 28
- قوم عرب 28
- برخورد با گروههای مختلف 28
- اشاره 29
- ناصبیها 29
- شیطان 29
- احیای سنت محمدی 29
- مقدس نماها 29
- منافقان 29
- احکام جدید 30
- پایان حکم جزیه 30
- کشتن دروغگویان 30
- قانون ارث 30
- کمک برادران دینی به یک دیگر 31
- انتقام از بازماندگان قاتلان امام حسین 31
- حکم رهن و وثیقه 31
- سود تجارت 31
- حکم قطایع 31
- اصلاحات اجتماعی و تجدید ساختمان مساجد 32
- تخریب مساجد در مسیر جاده و مشرف 32
- ویران کردن منارهها 32
- حکم ثروتها 32
- تخریب سقف مساجد و منبرها 32
- حکومت عدل 33
- حکومت 33
- نظر مرحوم طبرسی 33
- قضاوت 33
- بازگرداندن مسجد الحرام و مسجد النبی به اندازه اصلی 33
- حکومت بر دلها 34
- مدت حکومت 34
- اشاره 34
- پایتخت حکومت 34
- کارگزاران دولت مهدی 34
- آموزش قرآن و معارف اسلامی 35
- اشاره 35
- شکوفایی دانش و صنعت 35
- رشد دانش و فرهنگ اسلامی 35
- گسترش فرهنگ اسلامی 35
- ساختن مساجد 36
- رشد معنویت و اخلاق 36
- امنیت عمومی 36
- اشاره 36
- امنیت 36
- امنیت قضایی 37
- شکوفایی اقتصاد و رفاه اجتماعی 37
- اشاره 37
- اقتصاد 37
- امنیت راهها 37
- عمران و آبادانی 38
- رسیدگی به محرومان و مستضعفان 38
- ریشه کن شدن فقر از جامعه 38
- تقسیم اموال و بخشش داراییها 38
- کشاورزی 38
- گسترش دام پروری 39
- فراوانی باران 39
- بهداشت و درمان 39
- فراوانی محصولات کشاورزی 39
- بازرگانی 39
- درمان 40
- بهداشت 40
- گسترش بیماریها و مرگهای ناگهانی 40
- شهادت یا رحلت امام 40
- اشاره 40
- پاورقی 41
- چگونگی شهادت امام 41
حکم ثروتها
معاذ بن کثیر میگوید: امام صادق (ع) فرمود: «شیعیان ما در فراخی بوده، آزادند ازاینکهآنچه را بهدست میآورند، در راه خیر و نیکی مصرف کنند؛ ولی هنگامیکه قائمما قیامکند، بر هر گنجینهداری، اندوختهاش حرام میشود؛ مگر آنکه آن را بهخدمت آنحضرت آورد و از آن در جنگ با دشمن، یاری و کمک بگیرد و این است سخنخداوند که میفرماید: (والّذین یکنزون الذهب و الفضة و لاینفقونها فی سبیل اللَّه فبشّرهم بعذاب ألیم؛ [461] کسانیکه طلا و نقره میاندوزند و آن را در راه خدا انفاق نمیکنند، آنان را به عذاب دردناکی بشارتده). [462] .
اصلاحات اجتماعی و تجدید ساختمان مساجد
تخریب مسجد کوفه و تعدیل قبله آن
اصبغ بن نباته میگوید: امیرمؤمنان (ع) هنگام ورود به مسجد کوفه - که در آن هنگام باخزف و گِل پخته ساخته شده بود - فرمود: «وای بر کسی که تو را ویران کرد! وای بر کسی که زمینه ویرانی تو را آسان کرد! وای بر آن که تو را با گل و خاک پخته بنا کرد و جهت قبله نوح (ع) را تغییر داد!» آنگاه ادامه داد: «خوشا به حال کسی که شاهد ویرانی تو در روزگار حضرت قائم از اهل بیت میباشد! آنان نیکان امّت هستند که همراه نیکان عترت میباشند». [463] .همچنین آن حضرت میفرماید: «بی گمان هنگامی که قائم ما قیام کند، مسجد کوفه را ویران کرده، قبله آن را تعدیل میکند». [464] .
تخریب مساجد در مسیر جاده و مشرف
ابوبصیر میگوید: امام باقر (ع) فرمود: «هنگامی که قائم ما قیام کند، چهار مسجد را در کوفه ویران میسازد و هیچ مسجد مشرفی را نمیگذارد، مگر این که کنگره واشراف آن را ویران میکند و با حالت سادگی و بدون اشراف، آن را بر جای میگذارد و هر مسجدی را که در مسیر جاده قرار گیرد، ویران میسازد». [465] .شاید مراد، چهار مسجدی باشد که سران لشکر یزید، پس از شهادت امام حسین (ع) به شکرانه کشتن آن حضرت در کوفه ساختند و بعدها به «مساجد ملعونه» معروف شدند. هر چند این مساجد اکنون موجود نیست، ولی ممکن است بعدها گروهی از روی دشمنی با اهل بیت، آنها را دوباره بسازند. [466] .امام باقر (ع) درباره این مساجد میفرماید: «در کوفه به دلیل شادی از کشتن، حسین (ع) چهار مسجد ساخته شد که عبارتند از: مسجد اشعث، مسجد جریر، مسجد سماک و مسجد شبث بن ربعی». [467] .
ویران کردن منارهها
ابوهاشم جعفری میگوید: خدمت امام حسن عسکری (ع) بودم که ایشان فرمود: «هنگامی که حضرت قائم قیام کند، دستور میدهد، منارهها و مقصورههایی [468] که در مساجد است، ویران شود». با خود گفتم: چرا حضرت چنین میکند؟ امام عسکری (ع) روبه من کرد و فرمود: «چون اینها بدعت و نوآوریهایی است که پیامبر و امامی آن را نساخته است». [469] .مرحوم صدوق طبق روایتی میگوید: امیرمؤمنان (ع) هنگام گذشتن از مسجدی - که منارهاش بلند بود - دستور داد آن مناره را ویران کنند. [470] .مجلسی اوّل میفرماید: از این روایات، حرمت ساختن منارههای بلند به دست میآید؛ زیرا اشراف داشتن و مسلّط شدن بر خانههای مسلمانان حرام است. ولی اکثر فقها این روایت را بر کراهت حمل کردهاند. [471] به نقل از مسعودی و طبرسی: وی دستور میدهد منبرها را ویرانکنند. [472] .