- استبداد حکومتها 1
- دورنمایی از جهان پیش از ظهور 1
- پیشگفتار 1
- اشاره 1
- حکومت 1
- تزلزل حکومتها 2
- نفوذ زنان بر حکومتها 2
- فرمانروایی کودکان 2
- ناتوانی قدرتها از اداره کشورها 2
- ترکیب دولتها 2
- سردی عواطف انسانی 3
- اخلاق پیش از ظهور 3
- اشاره 3
- گسترش اعمال منافی عفت 3
- فساد اخلاقی 3
- آرزوی کمی تعداد فرزند 4
- ناامنی راهها 4
- افزایش خانوادههای بیسرپرست 4
- جنایات هولناک 4
- هرج و مرج و ناامنی 4
- امنیت پیش از ظهور 4
- افزایش مرگهای ناگهانی 5
- فرورفتن در زمین 5
- به اسارت رفتن مسلمانان 5
- ناامیدی جهانیان از نجات 5
- آرزوی مرگ زندگان 5
- اشاره 6
- کمبود باران و باریدن بارانهای بیموقع 6
- نداشتن دادرس و پناه 6
- جنگ، کشتار و فتنهها 6
- وضعیت اقتصادی جهان در عصر ظهور 6
- شیوع گرانی، گرسنگی، فقر و کساد تجارت 7
- روزنههای امید 7
- مؤمنان حقیقی 7
- خشک شدن دریاچهها و رودها 7
- اشاره 7
- مبادله زنان در مقابل مواد غذایی 7
- شهر قم حجت بر دیگران 8
- نقش عالمان و دانشمندان (شیعه) 8
- قم حرم اهل بیت 8
- نقش شهر قم در آخرالزمان 8
- یاوران مهدی 9
- تأیید خط فکری قم 9
- مرکز نشر فرهنگ اسلامی 9
- تمجید از ایرانیان 9
- ایران، کشور امام زمان 9
- انقلاب جهانی مهدی 10
- شعار پرچم قیام 10
- اشاره 10
- قیام امام زمان 10
- زمینه سازان ظهور 10
- اعلان ظهور 10
- خرسندی جهانیان از قیام 11
- نجات محرومان 11
- نقش زنان در قیام امام 11
- بررسی سابقه زنان عصر ظهور در کتابهای تاریخی 11
- سمیه مادر عمار یاسر 12
- ام خالد 12
- صیانه 12
- ام ایمن 12
- زبیده 12
- نقش زنان در دوران پیامبر 13
- اشاره 13
- قنواء دختر رشید هجری 13
- رهبر قیام 13
- حبابه والبیه 13
- کمالات اخلاقی 14
- مشخصات بدنی 14
- ترس از خدا 14
- خصوصیات جسمی 14
- لباس 15
- اسلحه 15
- کرامات 15
- زهد 15
- چهره شناسی امام 15
- وسیله انتقال 16
- سخن گفتن پرنده 16
- کندی حرکت زمان 16
- جوشش آب و آذوقه از زمین 16
- طی الارض و نداشتن سایه 16
- عصای موسی در دست 17
- شفای بیماران 17
- قدرت تکبیر 17
- عبور از آب 17
- ندای ابر 17
- سپاهیان امام 18
- اشاره 18
- فرماندهان سپاه 18
- حضرت عیسی 18
- شعیب بن صالح 18
- اصحاب کهف 19
- اسماعیل فرزند امام صادق و عبداللّه بن شریک 19
- عقیل و حارث 19
- جبیر بن خابور 19
- مفضل بن عمر 19
- ایرانیان 20
- خراسان 20
- قم 20
- ملیت سپاهیان 20
- عربها 21
- طالقان 21
- جابلقا و جابرسا 21
- تعداد سپاهیان 21
- پیروان ادیان گوناگون 21
- اجتماع سپاهیان 22
- نیروهای مخصوص 22
- ارتش مهدی 22
- گارد حفاظت 22
- عبادت و پارسایی 23
- عشق به امام و فرمانبرداری از او 23
- شرایط پذیرش و آزمایش سپاهیان 23
- ویژگیهای سپاهیان 23
- سپاهیان قدرتمند و جوان 23
- جنگهای حضرت 24
- اشاره 24
- پاداش مجاهدان و شهیدان 24
- عاشقان شهادت 24
- سپاهیان محبوب 24
- اشاره 25
- تجهیزات جنگی 25
- سرکوبی شورشها 25
- امدادهای غیبی 25
- پایان جنگها 25
- جهان گشایی امام برای نجات بشر 25
- تابوت موسی 26
- شیوه رفتار امام با دشمنان 26
- فرشتگان و جنیان 26
- فرشتگان زمین 26
- رعب و ترس، سلاح امام 26
- قاطعیت امام در رویارویی با دشمنان 27
- قطع دست 27
- اعدام و تبعید 27
- اشاره 27
- جنگ و کشتار 27
- قوم عرب 28
- اهل کتاب 28
- برخورد با گروههای مختلف 28
- فرقههای باطل و منحرف 28
- اشاره 29
- ناصبیها 29
- احیای سنت محمدی 29
- مقدس نماها 29
- شیطان 29
- منافقان 29
- کشتن دروغگویان 30
- پایان حکم جزیه 30
- قانون ارث 30
- احکام جدید 30
- حکم رهن و وثیقه 31
- حکم قطایع 31
- سود تجارت 31
- انتقام از بازماندگان قاتلان امام حسین 31
- کمک برادران دینی به یک دیگر 31
- تخریب مساجد در مسیر جاده و مشرف 32
- ویران کردن منارهها 32
- حکم ثروتها 32
- اصلاحات اجتماعی و تجدید ساختمان مساجد 32
- تخریب سقف مساجد و منبرها 32
- حکومت عدل 33
- بازگرداندن مسجد الحرام و مسجد النبی به اندازه اصلی 33
- قضاوت 33
- حکومت 33
- نظر مرحوم طبرسی 33
- اشاره 34
- مدت حکومت 34
- پایتخت حکومت 34
- حکومت بر دلها 34
- کارگزاران دولت مهدی 34
- اشاره 35
- گسترش فرهنگ اسلامی 35
- رشد دانش و فرهنگ اسلامی 35
- شکوفایی دانش و صنعت 35
- آموزش قرآن و معارف اسلامی 35
- ساختن مساجد 36
- اشاره 36
- رشد معنویت و اخلاق 36
- امنیت عمومی 36
- امنیت 36
- امنیت قضایی 37
- امنیت راهها 37
- شکوفایی اقتصاد و رفاه اجتماعی 37
- اقتصاد 37
- اشاره 37
- عمران و آبادانی 38
- کشاورزی 38
- ریشه کن شدن فقر از جامعه 38
- تقسیم اموال و بخشش داراییها 38
- رسیدگی به محرومان و مستضعفان 38
- گسترش دام پروری 39
- بازرگانی 39
- فراوانی محصولات کشاورزی 39
- فراوانی باران 39
- بهداشت و درمان 39
- گسترش بیماریها و مرگهای ناگهانی 40
- بهداشت 40
- درمان 40
- شهادت یا رحلت امام 40
- اشاره 40
- پاورقی 41
- چگونگی شهادت امام 41
رسول خدا (ص) میفرمود: «ای علی! ظهور مهدی در هنگامی است که شهرها دگرگون شده، بندگان خدا ضعیف میشوند و از فَرَج و ظهور مهدی مأیوس میگردند. در این هنگام مهدی قائم از فرزندان من ظاهر میگردد». [50] .ابوحمزه ثمالی میگوید: امام باقر (ع) فرمود: «قیام و ظهور مهدی (عج) به هنگام ناامیدی و یأس مردم از گشایش در کارها و فرج حضرتش میباشد». [51] .علی (ع) در این باره میفرماید: «به یقین از اهل بیت من، کسی به جانشینی من خواهد نشست و جانشینی او پس از دورانی سخت و مصیبتبار خواهد بود؛ دورانی که بلا و گرفتاری در آن شدّت مییابد و امیدها از بین میرود». [52] .
نداشتن دادرس و پناه
پیامبر اکرم (ص) میفرماید: «بلا و گرفتاری چنان بر این امّت فرود میآید که انسان هیچ پناهگاهی که از ظلم به آن پناه برد، نمییابد». [53] .نیز میفرماید: «در آخرالزمان بلای شدیدی بر امّت من از سوی حکومتهایشان نازل میشود؛ به گونهای که مؤمن پناهی نمییابد که از ستم به آن پناه آورد». [54] .در روایت دیگری میفرماید: «بر شما بشارت باد به مهدی از فرزندان فاطمه. وی ازجانب مغرب ظاهر میشود و زمین را از عدل پر میکند». گفته شد: ای رسول خدا! (اینظهور) در چه زمانی خواهد بود؟ حضرت فرمود: «هنگامی که قاضیان رشوه گیر و مردم فاجر شوند». عرض شد: مهدی چگونه خواهد بود؟ فرمود: «از اهل و خاندان خود (جدا شده) تنهایی اختیار میکند و از وطن خود دور میباشد و در غربت زندگی میکند». [55] .امام باقر (ع) میفرماید: «آن چه که به انتظارش هستید، نخواهید دید، مگر زمانی که چون (ماده) بُز مردهای شوید که در زیر چنگالهای درندهای قرار گرفته است که برایش فرق نمیکند بر کجا دست گذارد. در آن هنگام نه محلّی دوردست از تجاوز دارید که بهسوی آن بالا روید و نه پناهی دارید که به آن تکیه دهید». [56] .
جنگ، کشتار و فتنهها
از روایات استفاده میشود که پیش از قیام حضرت مهدی (عج) جنگ و کشتار همهجا را فرا میگیرد. برخی از روایات سخن از فتنهها دارد، تعدادی از روایات، از جنگهای پیاپی خبر میدهد و روایاتی درباره کشتار انسانها به وسیله جنگ و بیماریهای ناشی از آن چون طاعون، سخن به میان میآورد.رسول خدا (ص) میفرماید: «پس از من چهار فتنه به شما خواهد رسید: در فتنه اوّل، خونها مباح شمرده میشود و کشتار زیاد میگردد. در فتنه دوم، خونها و اموال حلال میشود و قتل و غارت اموال بسیار میگردد. در فتنه سوم، خونها و مالها و نوامیس مردم مباح شمرده میشود و علاوه بر قتل و غارت، ناموس انسانها نیز در امان نمیماند. در فتنه چهارم، - که فتنهای است کر و کور و بسیار سخت و چون کشتی متلاطم و مضطرب در دریا - هیچ کس از آن فتنه پناهی نمییابد. فتنه از شام به پرواز درمیآید و عراق را فرا میگیرد و دست و پای جزیره - حجاز - به آن آغشته میشود. گرفتاریها مردم را از پای درمی آورد و چنان میشود که کسی توانایی چون و چرا ندارد و از هر سویی که فروکش میکند از سوی دیگر شعله ور میگردد». [57] .در حدیث دیگری میفرماید: «پس از من فتنههایی پدید میآید که راه نجاتی از آن نخواهد بود. در آنها جنگ، فرار و آوارگی است. پس از آن فتنههایی خواهد بود که از فتنههای پیشین شدیدتر است. هنوز فتنهای فروکش نکرده که فتنه دیگری شعلهور میشود تا جایی که هیچ خانهای از خانه عربها باقی نمیماند که این آتش در آن نرفتهباشد و هیچ مسلمانی نمیماند که آن فتنه به او نرسیده باشد. آنگاه مردی از خاندان من ظهور میکند». [58] .نیز میفرماید: «به زودی پس از من فتنهای رخ خواهد داد که اگر از هر سو آرام گیرد، از دو سوی دیگر گسترش مییابد تا این که منادی از آسمان فریاد میزند: امیر و فرمانده شما حضرت مهدی است». [59] .در این روایات سخن از فتنهای است که پیش از ظهور حضرت مهدی (عج) فراگیر خواهد شد، ولی در روایات دیگر با صراحت از جنگهای خانمان سوز سخن به میان آمده است که به ذکر آن میپردازیم.عمار یاسر میگوید: پیام و دعوت اهل بیت پیامبرتان در آخرالزمان این است که از هرگونه درگیری پرهیز کنید تا زمانی که رهبران از اهل بیت را ببینید؛ آنگاه که تُرکها با رومیان مخالفت کنند و جنگها در زمین بسیار شود». [60] .تعدادی از روایات، از قتل و کشتاری سخن میگوید که پیش از ظهور مهدی (عج) بهوقوع میپیوندد. برخی از این روایات، تنها کشتار را یادآور میشود و برخی وسعت کشتار را نیز مشخص میکند.امام رضا (ع) در این باره میفرماید: «پیش از ظهور امام زمان (عج) کشتارهای پیاپی و بیوقفه رخ خواهد داد». [61] .ابوهریره میگوید: در شهر مدینه کشتاری خواهد شد که در آن، منطقه «احجارالزیت» [62] از هم میپاشد و فاجعه «حَرّه» [63] در برابر آن، مانند ضربه تازیانهای بیشنیست؛ آنگاه که - پس از کشتار - به اندازه دو فرسنگ از مدینه دور شوند، باحضرتمهدی (عج) بیعت میشود. [64] .ابوقبیل میگوید: شخصی از بنیهاشم زمام حکومت را به دست میگیرد و تنها بنیامیّه را قتل عام میکند؛ بهطوری که جز عده اندکی، کسی از آنان بر جای نمیماند. پس از آن، فردی از بنی امیّه خروج میکند و در مقابل هر نفر، دو تن را میکشد؛ چنانکه جز زنان کسی باقی نمیماند. [65] .رسول خدا (ص) چنین میفرماید: «سوگند به خدایی که جانم در دست (قدرت) اوست، دنیا پایان نمییابد تا این که زمانی فرا رسد که نه قاتل بداند برای چه دست به قتل زده است و نه علّت کشته شدن مقتول مشخص باشد و هرج و مرج همه جا را فرا میگیرد؛ در چنان زمانی، قاتل و مقتول به جهنم میروند». [66] .امیرمؤمنان (ع) میفرماید: «پیش از ظهور قائم (عج) جهان دچار دو نوع مرگ میشود: مرگ سفید و سرخ. مرگ سرخ با شمشیر (اسلحه) است و مرگ سفید با طاعون است». [67] .امام باقر (ع) میفرماید: «برای قائم آل محمد، دو غیبت است که یکی طولانیتر از دیگری است. در آن دوران، مردم را مرگ و کشتار فرا میگیرد». [68] جابر میگوید: از امامباقر (ع) پرسیدم: در چه زمانی این امر (قیام مهدی (عج)) روی خواهد داد؟ امام در پاسخ فرمود: «ایجابر! چگونه این امر تحقق یابد در حالی که هنوز بین حیره [69] و کوفه تعداد کشتهها زیاد نشده است». [70] .امام صادق (ع) فرمود: «پیش از ظهور قائم (عج) دو نوع مرگ پدیدار میگردد: مرگ سرخ و مرگ سفید. به اندازهای از انسانها کشته میشوند که از هر هفت نفر، پنج تن نابود میگردند». [71] .امیرمؤمنان (ع) فرمود: «حضرت مهدی (عج) ظهور نمیکند، مگر این که یک سوم مردم کشته شوند و یک سوم بمیرند و یک سوم باقی بمانند». [72] .از امیرالمؤمنین (ع) پرسیدند: «آیا برای ظهور حضرت مهدی (عج) علامت و نشانهای است؟ فرمود: «نعم، قتل فظیع و موت سریع و طاعون شنیع». [73] .و به نقل ارشاد القلوب [74] «قتل ذریع» یعنی با سرعت و عالمگیر.و به نقل مدینة المعاجز: [75] «قتل رضیع» یعنی لئیم و پست.و به نقل حلیة الابرار: [76] قتل «فضیع» یعنی ناگوار.معنای روایت چنین است:«آری، برای ظهور حضرت (ع) نشانههایی است، از جمله کشتارهای عالمگیر و ناگوار و پست و مرگهایی سریع و پی در پی و شیوع طاعون».محمد بن مسلم میگوید: امام صادق (ع) فرمود: «امام زمان ظهور نمیکند، مگر این که دو سوم مردم جهان از بین بروند». عرض شد: اگر دو سوم مردم کشته شوند، پس چهتعداد خواهند ماند؟ فرمود: «آیا راضی نیستید (و دوست ندارید) از یک سوم باقیمانده باشید؟». [77] .امام صادق (ع) فرموده است: «امر (ظهور) تحقق نمییابد تا این که نه دهم (910) مردم نابود شوند». [78] .علی (ع) میفرماید: «... در آن روزگار از مردم جز یک سوم (13)آنان، کسی بر جای نمیماند». [79] .پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمود: «از هر ده هزار نفر، نه هزار و نه صد تن به قتل میرسند و جز تعداد اندکی، جان سالم به در نمیبرند». [80] .ابن سیرین میگوید: حضرت مهدی (عج) ظهور نمیکند تا این که از هر نه نفر، هفت تن کشته شوند. [81] .از مجموع روایات نکات زیر استفاده میشود:1. پیش از ظهور مهدی (عج)، کشتارهایی رخ میدهد و تعداد زیادی از انسانها کشته میشوند و افرادی که باقی میمانند کمتر از کشته شدگان هستند.2. تعدادی از کشته شدگان در جنگ کشته میشوند و تعدادی دیگر به واسطه بیماریهای مسری که به احتمال قوی از کشتههای بهجا مانده جنگ، تولید شده است، جان میسپارند. همچنین احتمال دارد که این گروه به وسیله سلاحهای شیمیایی و میکربی که بیماری تولید میکنند، جان دهند.3. در میان اقلیّتی که باقی میمانند، شیعیان و دوست داران امام زمان (عج) هستند؛ زیرا آنان هستند که با مهدی (عج) بیعت میکنند. نیز در سخن امام صادق (ع) آمده بود که آیا راضی نیستید از یک سوم باقی مانده باشید؟
وضعیت اقتصادی جهان در عصر ظهور
اشاره
از روایات این فصل استفاده میشود، که بر اثر گسترش فساد و تباهیها و از بین رفتن رحم و عاطفه و ایجاد جنگ، جهان از نظر اقتصادی در وضعیت بدی به سر خواهد برد؛ بهطوری که آسمان نیز بر آنان رحم نمیکند و نزول باران که رحمت الهی است نیز برای آنان به غضب تبدیل شده، ویرانگر میشود.آری، در آخر الزمان باران کم میشود و یا در غیر موسم فرود میآید و باعث نابودی کشاورزی میگردد. دریاچهها و رودخانهها خشک میگردد و زراعتها بهبار نمینشیند و تجارت از رونق میافتد.فقر و گرسنگی گسترش مییابد تا آنجا که افراد برای سیرکردن شکم خود، دختران و زنانشان را به بازار میآورند و آنان را با کمی غذا عوض میکنند.
کمبود باران و باریدن بارانهای بیموقع
پیامبر گرامی اسلام (ص) میفرماید: «زمانی بر مردم فرا رسد که خداوند باران را درفصلو موسمش حرام میگرداند و باران نازل نمیشود و آن را در غیر موسمش فرومیفرستد».امیرمؤمنان (ع) میفرماید: «... باران در فصل گرما و تابستان میبارد». [82] .امام صادق (ع) در این باره میفرماید: «پیش از ظهور حضرت قائم (عج) سالی خواهدبود که بارانهای بسیاری میبارد و میوهها را از بین میبرد و خرماها را بر نخلها فاسد میکند؛ پس در آن دوران دچار شک و شبهه نشوید». [83] .امیرمؤمنان (ع) میفرماید: «... بارانها کم میشود تا جایی که نه زمین بذری را میرویاند و نه آسمان بارانی میبارد؛ در این هنگام مهدی (عج) ظهور میکند». [84] .عطاء بن یسار میگوید: «از نشانههای قیامت این است که باران میبارد، ولی زراعتی نخواهد رویید». [85] .امام صادق (ع) میفرماید: «... زمانی که حضرت قائم (عج) و اصحابش قیام کنند، آب بر روی زمین نایاب است و مؤمنان با ناله و زاری از درگاه الهی، آب طلب میکنند تا آن که خداوند بر آنان آب نازل میکند و آنان مینوشند». [86] .