- مهدی و قرآن 1
- راه شناخت مهدی 1
- پیشگفتار 1
- میلاد حضرت مهدی مبارک باد 1
- احیاگر قرآن 2
- تعلیم دهنده احکام قرآن 2
- شریک قرآن 2
- تلاوت کننده و ترجمان قرآن 2
- قرائت کننده و تفسیرگر قرآن 2
- حضرت مهدی در احادیث قدسی 3
- مهدی در قرآن 3
- حضرت زهرا 3
- امیرالمؤمنین علی 3
- حضرت مهدی در آینه کلام معصومین 3
- امام باقر 4
- امام حسن مجتبی 4
- امام حسین 4
- امام صادق 4
- امام زین العابدین 4
- امام رضا 5
- امام جواد 5
- امام کاظم 5
- امام علی النقی 5
- امام حسن عسکری 5
- اسامی و اوصاف و القاب حضرت مهدی 6
- زیبا و خوش صورت 6
- برخی ویژگی های ظاهری 6
- گشاده پیشانی 6
- پیشینه غیبت 7
- میانه قامت 7
- زمان غیبت صغری 7
- دارای دو خال مخصوص 7
- مروری گذرا بر غیبت صغری 7
- پایان غیبت صغری 8
- نحوه ارتباط با مردم 8
- مستور بودن 8
- چگونگی غیبت 8
- آگاهی موالیان حقیقی به مکان غیبت 9
- نهانی از دیدگان نه از دلها 9
- حضور مستور و مستمر 9
- گمنامی 9
- کناره گزینی و دوری از مساکن ظالمین 9
- بیم از کشته شدن 10
- راه رفتن در بازارها و پا گذاردن بر فرشهای مردم 10
- آگاهی به حال مردم 10
- چرائی غیبت 10
- امتحان درجه تسلیم در برابر اراده خدا 10
- آزمایش مردم در میزان ایمان به امامت 11
- آماده شدن شرایط برای محو سلطه مستکبران 11
- گناهان و عدم آمادگی مردم 11
- آزمایش مؤمنان به سختی ها و شداید روزگار 11
- الطاف خفیّه پروردگار 11
- غیبت پیامبران پیشین 12
- کیفیت بهره وری از امام غائب 12
- وظیفه شیعیان در دوران غیبت 12
- جریان سنّت الهی 12
- طلب معرفت 13
- انتظار آگاهانه 13
- تمسک به تقوی 13
- تمسک به ریسمان ولایت 13
- تقیّه به عنوان سلاح مقاومت 13
- مقدمات ظهور 14
- نگاهی به دوران پس از ظهور 14
- ولایت فقیه 14
- حزن و اندوه بر مصائب غیبت و دعا برای ظهور 14
- سنت انتظار 14
- گسترش عدالت و رفع ستم 15
- حاکمیت اسلام در سراسر هستی 15
- اقامه کامل حدود الهی 15
- تجدید اسلام 15
- احیای قرآن و معارف قرآنی 15
- امنیت و آسایش 16
- تطهیر زمین از گناه 16
- یگانگی و اتحاد و محبت 16
- کمال دانش و معرفت 16
- رشد عقلی 16
- نقش خویش در حفظ و هدایت مردم 17
- معرفی خویشتن 17
- وظیفه شیعیان 17
- پرتوی از فرمایشات نورانی قائم آل محمد 17
- درباره اهلبیت 18
- شرط یاری 18
- درباره ظهور 18
- پاورقی 18
امام صادق (علیه السلام) فرمود: «برای حضرت قائم قبل از ظهورش، غیبتی هست» زراره گوید پرسیدم: چرا؟فرمود: «یخاف علی نفسه الذّبحة. از کشته شدن خویش می ترسد.» [63] .از آن رو که حضرت مهدی (علیه السلام) آخرین امام معصوم است وهمچون امامان گذشته نیست که اگر کشته شد، امامی دیگر جانشین او شود. او باید بماند تا آن زمان که شرایط لازم برای حکومت جهانی اسلام و قرآن پیش آید. قیام نماید و دنیا را از عدل و داد پر کند، مردمی که طی بیش از دو قرن ثابت کردند که هر امامِ هدایت را، یا به شمشیر یا به زهر، از بین می برند، بی گمان اگر حضرت مهدی (علیه السلام) غیبت نمی کرد، او را نیز به سرنوشت پدران بزرگوارش دچار می کردند. خصوصاً ملوک بنی عباس که از مدتها قبل، توطئه ها کردند و در مقام کشتن او بر آمدند و با توجه به همین دسیسه ها بود که خداوند عزوجلّ حتّی ولادت حجّت خویش را بصورت پنهان قرار داد.ذکر این حکمت نشان می دهد که تا زمان حتمی شدن قیام، هر زمان دیگری، خطر کشته شدن امام (علیه السلام) را به همراه دارد و کشته شدن امام (علیه السلام)، کشته شدن پیام اوست، کشته شدن اسلام است که خدا هرگز به آن رضایت نخواهد داد.
الطاف خفیّه پروردگار
الف) خدای تبارک و تعالی به دنبال امتحانی طولانی در کیفیت برخورد مسلمانان با اولیای الهی وجود شریف حضرت مهدی (علیه السلام) را، در پس پرده غیبت قرار داد. از آن رو که می دانست اگر در چنین شرایطی او را ظاهر گرداند، از اکثر مردم، تعدّیات و تجاوزات مختلفی در حق او صورت خواهد گرفت که به موجب آن، مستحق عقوبات الهی خواهند شد. پس ولیّ خود را از دیدگان مردم پنهان داشت تا بدین وسیله وجود و حضور او که چشمه رحمت است، مایه نقمت نگردد. [64] .ب) ابراهیم کرخی گوید به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: خدا امرتان را اصلاح کند، آیا علی (علیه السلام) در دین خدای عزّوجلّ قوی نبود؟ فرمود: «چرا».گفتم: پس چگونه مخالفین بر او غلبه یافتند و چرا آنان را دفع نکرد و چه چیزی او را باز داشت؟فرمود: «آیه ای در کتاب خدا مانع او شد.» پرسیدم: چه آیه ای؟فرمود: «قول خداوند عزّوجلّ: «لوتزیّلوالعذّبنا الذین کفروا منهم عذاباً الیماً». [65] .«اگر مؤمنان و کافران از هم جدا می شدند، کافران را به عذابی دردناک دچار می کردیم».به موجب این آیه، خداوند در اصلاب مردم کافر و منافق ودیعت هایی دارد که همان فرزندان صالح هستند و از نسل آنان پدید می آیند، از این رو علی (علیه السلام) آن پدران را نمی کشت تا آنکه ودیعت های الهی خارج شوند. بعد از خروج آن ودایع بود که بر هرکس از آنان غلبه می یافت او را می کشت. و چنین است قائم ما اهل البیت که ظهور نمی کند تا آنکه همه نسلهای پاک و مؤمن که ودیعت های خدایند، ظاهر شوند. آن زمان است که ظهور می کند و بر هرکس غلبه یابد می کشد.» [66] .ج) امام صادق (علیه السلام) فرمود: «یا عمار الصدقة و اللّه فی السر افضل من الصدقة فی العلانیة و کذلک عبادتکم فی السر مع امامکم المستتر فی دولة الباطل افضل، لخوفکم من عدوکم فی دولة الباطل». [67] .«ای عمار! همچنانکه صدقه پنهانی بهتر از صدقه آشکار است، عبادت پنهانی شما در دولت باطل در حالی که امام تان پنهان و مستور باشد، افضل و دارای ثواب بیشتر است، به خاطر ترسی که شما در دولت باطل از دشمنان تان دارید.
آماده شدن شرایط برای محو سلطه مستکبران
حضرت مهدی (علیه السلام) فرموده است: «انّه لم یکن لاحد من آبائی (علیهم السلام) اِلاّ وقد اوقعت فی عنقه بیعة لطاغیة زمانه و إنی أخرج حین أخرج ولابیعة لأحد من الطواغیت فی عنقی». [68] .«هیچکدام از پدران من (علیهم السلام) نبودند مگر آنکه بیعت طاغوت دورانش اجباراً بر عهده اش نهاده شد، اما من در زمان ظهورم، در حالی قیام می کنم که بیعت و پیمان هیچ یک از طواغیت برگردنم نیست.حضرت مهدی (علیه السلام) اگر بخواهد بر طبق اراده خدا حکومتی توحیدی در همه عالم تشکیل دهد بگونه ای که همه قدرتهای حاکم را در هم شکسته و سلطه و سیطره اش را بر سراسر هستی گسترش دهد، لازم است که شرایطی در دنیا ایجاد شود که از همان زمان ظهور تا استقرار کامل نظام عدالت، هیچ طاغوت و مستکبری را یارای مقاومت و غلبه در برابر او نباشد.
آزمایش مردم در میزان ایمان به امامت
پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: «ذلک الّذی یغیب عن شعیته و اولیائه غیبةً لایثبت فیها علی القول بامامته إلاّ من امتحن اللّه قلبه للایمان». [69] .«او ـ مهدی (علیه السلام) ـ کسی است که از شیعیان و دوستان خود غائب می گردد غیبتی که در آن، کسی بر اعتقاد به امامت و ولایت او استوار نمی ماند مگر آن کس که خداوند قلبش را به ایمان امتحان کرده باشد.»
آزمایش مؤمنان به سختی ها و شداید روزگار
امام صادق (علیه السلام) فرمود: «إنّ لصاحب هذاالامر غیبةً، المتمسّک فیها بدینه کالخارط للقتاد». [70] .«صاحب این امر ـ حضرت مهدی (علیه السلام) ـ غیبتی دارد که در آن، هرکس بخواهد دینش را حفظ کند مانند کسی است که بخواهد با کشیدن دست بر شاخه ای خار، آن را از خار بری سازد.» امام کاظم (علیه السلام) فرمود: «إنما هی محنةٌ من اللّه عزّوجلّ امتحن اللّه بها خلقه». [71] .«به یقین، غیبت مهدی (علیه السلام)، امتحانی از جانب خداست که بندگانش را به آن می آزماید. و امام صادق (علیه السلام) فرمود: نه به خدا قیام نخواهد کرد مگر غربال شوید، مگر در امتحانات، تصفیه شوید مگر نیک و بدتان از هم جدا شوند.» [72] .