- مهدی و قرآن 1
- راه شناخت مهدی 1
- میلاد حضرت مهدی مبارک باد 1
- پیشگفتار 1
- احیاگر قرآن 2
- قرائت کننده و تفسیرگر قرآن 2
- تعلیم دهنده احکام قرآن 2
- تلاوت کننده و ترجمان قرآن 2
- شریک قرآن 2
- حضرت مهدی در آینه کلام معصومین 3
- حضرت زهرا 3
- مهدی در قرآن 3
- امیرالمؤمنین علی 3
- حضرت مهدی در احادیث قدسی 3
- امام حسن مجتبی 4
- امام باقر 4
- امام صادق 4
- امام حسین 4
- امام زین العابدین 4
- امام علی النقی 5
- امام جواد 5
- امام رضا 5
- امام حسن عسکری 5
- امام کاظم 5
- اسامی و اوصاف و القاب حضرت مهدی 6
- برخی ویژگی های ظاهری 6
- زیبا و خوش صورت 6
- گشاده پیشانی 6
- میانه قامت 7
- زمان غیبت صغری 7
- پیشینه غیبت 7
- دارای دو خال مخصوص 7
- مروری گذرا بر غیبت صغری 7
- نحوه ارتباط با مردم 8
- مستور بودن 8
- چگونگی غیبت 8
- پایان غیبت صغری 8
- گمنامی 9
- آگاهی موالیان حقیقی به مکان غیبت 9
- نهانی از دیدگان نه از دلها 9
- حضور مستور و مستمر 9
- کناره گزینی و دوری از مساکن ظالمین 9
- راه رفتن در بازارها و پا گذاردن بر فرشهای مردم 10
- بیم از کشته شدن 10
- آگاهی به حال مردم 10
- چرائی غیبت 10
- امتحان درجه تسلیم در برابر اراده خدا 10
- الطاف خفیّه پروردگار 11
- آزمایش مردم در میزان ایمان به امامت 11
- آزمایش مؤمنان به سختی ها و شداید روزگار 11
- آماده شدن شرایط برای محو سلطه مستکبران 11
- گناهان و عدم آمادگی مردم 11
- کیفیت بهره وری از امام غائب 12
- جریان سنّت الهی 12
- غیبت پیامبران پیشین 12
- وظیفه شیعیان در دوران غیبت 12
- تمسک به ریسمان ولایت 13
- طلب معرفت 13
- انتظار آگاهانه 13
- تقیّه به عنوان سلاح مقاومت 13
- تمسک به تقوی 13
- ولایت فقیه 14
- نگاهی به دوران پس از ظهور 14
- حزن و اندوه بر مصائب غیبت و دعا برای ظهور 14
- سنت انتظار 14
- مقدمات ظهور 14
- تجدید اسلام 15
- گسترش عدالت و رفع ستم 15
- حاکمیت اسلام در سراسر هستی 15
- اقامه کامل حدود الهی 15
- احیای قرآن و معارف قرآنی 15
- تطهیر زمین از گناه 16
- کمال دانش و معرفت 16
- رشد عقلی 16
- یگانگی و اتحاد و محبت 16
- امنیت و آسایش 16
- پرتوی از فرمایشات نورانی قائم آل محمد 17
- وظیفه شیعیان 17
- معرفی خویشتن 17
- نقش خویش در حفظ و هدایت مردم 17
- پاورقی 18
- درباره ظهور 18
- شرط یاری 18
- درباره اهلبیت 18
امام صادق (علیه السلام) در بیان حال مردم پس از ظهور مهدی (علیه السلام) فرمود:«و لا یعصون اللّه عزّوجلّ فی ارضه». [140] در زمین به نافرمانی خدا نمی پردازند.
پرتوی از فرمایشات نورانی قائم آل محمد
اشاره
کلام جانبخش حضرت مهدی (علیه السلام)، که در ضمن دیدارهایی با موالیان حقیقی و شیعیان خاص، یا در توقیعات شریفه از ناحیه مقدسه آن بزرگوار صادر شده است، در همه ابعاد، الهام دهنده، راهگشا، تعهّد بخش و حرکت آفرین است.تدبّر در نمونه هایی از سخنان حضرت، می تواند شیوایی و غنای معجزه آسای آن را به ما بشناساند و در راستای شناخت بیشتر آن امام کریم و عمل به خواسته های خدا جویانه وارشادات حکیمانه ایشان، یاریگرمان باشد.
معرفی خویشتن
یگانه مظهر الهی: «انا بقیّة اللّه فی أرضه».من یگانه مظهر و الهی باقیمانده در زمین هستم. [141] .حجّت خدا: «انا حجّة اللّه علی عباده».من حجّت خداوند بربندگان اویم. [142] .پایان بخش سلسله وصایت: «انا خاتم الأوصیاء».من آخرین وصیّ پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) و پایان دهنده سلسله وصایت می باشم. [143] .قیام کننده: «انا القائم من آل محمّد (صلی الله علیه وآله وسلم)».من، قیام کننده از خاندان پیامبر خدا حضرت محمد (صلی الله علیه وآله وسلم) هستم.احیاگر عدلت: «انا الّذی أخرج فی آخر الزّمان بهذا السّیف فاملأ الارض عدلا وقسطاً کما ملئت جوراً و ظلماً».من با این شمشیر در آخر زمان قیام می کنم و زمین را از عدالت و داد، آکنده می سازم چنانکه از بیداد و ستم پر شده باشد.انتقام گیرنده: «انا بقیّة اللّه فی أرضه والمنتقم من اعدائه».من یگانه مظهر الهی، باقیمانده در زمین و انتقام گیرنده از دشمنان خدایم. [144] .مظهر و همراه حقّ: «ولیعلموا أنّ الحقّ معنا وفینا».همگان بدانند که به راستی حقّ با ما و نزد ماست. [145] .
نقش خویش در حفظ و هدایت مردم
واسطه دفع بلاها: «بی یدفع اللّه البلاء عن اهلی و شیعتی».«به وسیله من است که خداوند عزّوجلّ بلا و مصیبت را از اهلبیت و شیعیان من دور می گرداند.» سبب امنیّت: «إنی لامان لأهل الأرض کما أنّ النّجوم أمان لاهل السّماء».«همانا من موجب امنیّت برای اهل زمین هستم چنانکه ستارگان سبب امنیّت اهل آسمانهایند.» یاد کرد و مراعات: «انّا غیر مهملین لمراعاتکم ولاناسین لذکرکم، ولولا ذلک لنزل بکم اللاَّْواء واصطلمکم الاعداء».ما در مراعات حال شما کوتاهی نمی کنیم و یادتان را از خاطر نمی بریم و اگر جز این بود بلاهای سنگین بر شما وارد می شد و دشمنان، شما را نابود می کردند.مواظبت و مراقبت: «انّا یخیط علماً بأنبائکم ولایعزب عنا شییء من اخبارکم».«ما به اوضاع و احوال شما آگاهیم و هیچیک از اخبار شما بر ما پوشیده نیست.» بهره رسانی: «و امّا وجه الانتفاع بی فی غیبتی فکا لانتفاع بالشّمس اذا غیبها عن الابصار السحاب».«امّا چگونگی بهره بردن از من در دوران غیبتم مانند بهرهوری از خورشید است زمانی که ابرها آن را از دیدگان، پنهان ساخته باشند.»
وظیفه شیعیان
رجوع به دین شناسان: «و اما الحوادث الواقعه، فارجعوا فیها الی رواه حدیثنا فانّهم حجّتی علیکم و أنا حجّة اللّه».«امّا در پیشامدهای روزگار، به راویان احادیث ما مراجعه کنید، زیرا آنان حجت من بر شما هستند و من حجت خدا بر آنان هستم.» محبّت ورزیدن: «فلیعمل کلّ امرء منکم ما یقرب به من محبّتنا».«پس هر یک از شما باید به آنچه او را به مقام محبّت ما نزدیک می کند، عمل نماید.» دوری از گناه: «فلیدعوا عنهم اتّباع الهوی».«همگان باید گناه و پیروی از هوای نفس را ترک کنند.» تقوی و تسلیم: «فاتّقوا اللّه و سلموا لنا وردّ والامر الینا فعلینا الاصدار کما کان منا الایراد».«تقوای الهی پیشه کنید و تسلیم ما باشید و امر دین را به ما ارجاع دهید، زیرا بر ماست که شما را سیراب از سرچشمه بیرون آوریم همچنانکه ما شما را به سرچشمه بردیم.» دعای زیاد: «اکثرو الدعاء بتعجیل الفرج فانّ ذلک فرجکم».«برای نزدیک شدن ظهور و فرج، زیاد دعا کنید که به راستی همین دعا، فرج شماست.» کسب معارف از اهلبیت (علیهم السلام) «طلب المعارف من غیر طریقنا اهل البیت مساوق لانکارنا».«جستجوی معارف و دانش ها، جز از طریق ما اهلبیت، مساوی با انکار ما است.»