- اشاره 5
- روایت اول 5
- بررسی سند 6
- دلالت روایت 6
- اشاره 8
- دلالت روایت 9
- بررسی سند 9
- بررسی سند 10
- اشاره 10
- اشاره 10
- الف. محمد بن موسی بن المتوکل 11
- ب. احمد بن محمد بن عیسی 11
- دلالت روایت 12
- ج. حسن بن محبوب 12
- اشاره 13
- بررسی سند 13
- اشاره 15
- بررسی سند 16
- دلالت روایت 21
- بررسی سندی 22
- اشاره 22
- دلالت روایت 23
- اشاره 24
- اشاره 25
- بررسی سند 25
- روایت هشتم 25
- دلالت روایت 25
- بررسی سند 26
- روایت نهم 27
- دلالت روایت 27
- اشاره 27
- روایت دهم 28
- دلالت روایت 28
- بررسی سندی 28
- اشاره 28
- بررسی سند 29
- دلالت روایت 33
- اشاره 34
- بررسی سند 35
- دلالت روایت 35
- اشاره 36
- عبایه بن ربعی 37
- بررسی سند 37
- دلالت روایت 38
- روایت پانزدهم 43
- اشاره 43
- بررسی سند 45
- دلالت روایت 45
- اشاره 46
- روایت شانزدهم 46
- بررسی سند 47
- دلالت روایت 50
- بررسی سند 51
- اشاره 51
- روایت هجدهم 52
- دلالت روایت 52
- بررسی سند 52
- اشاره 52
- اشاره 53
- بررسی سند 54
- اشاره 58
- روایت بیست ویکم 60
- بررسی سند 60
- اشاره 60
- دلالت روایت 60
- بررسی سند 61
- دلالت روایت 61
- بررسی سند 64
- اشاره 64
- نتیجه گیری پایانی 65
- پیوست: 68
- اشاره 68
- بررسی سند 69
- اشاره 69
- اشاره 69
- دلالت روایت 69
- روایت دوم 69
- روایت چهارم 70
- بررسی سند 70
- دلالت روایت 70
- روایت سوم 70
- روایت ششم 71
- روایت پنجم 71
- اشاره 72
- روایت هشتم 72
- روایت هفتم 72
- بررسی سند 73
- اشاره 74
- بررسی سند 74
- روایت نهم 74
- دلالت روایت 75
- دلالت روایت 76
- بررسی سند 76
- اشاره 76
- روایت یازدهم 77
- روایت دوازدهم 77
- روایت سیزدهم 78
- نظرات مختلف درباره نفس زکیه 79
- روایت چهاردهم 79
- اشاره 79
روایت ششم
اشاره
أخبرنا أحمد بن محمد بن سعید بإسناده عن هارون بن مسلم، عن أبی خالد القماط، عن حمران بن أعین، عن أبی عبدالله علیه السلام أنه قال: من المحتوم الذی لابد أن یکون من قبل قیام القائم خروج السفیانی، وخسف بالبیداء، وقتل النفس الزکیه، والمنادی من السماء.(1)
حمران بن اعین از امام صادق علیه السلام نقل می کند که فرمود: از علائم حتمی که مطمئنا قبل از قیام قائم علیه السلام به وقوع خواهد پیوست،خروج سفیانی،خسف بیدا، قتل نفس زکیه و ندای آسمانی است».
بررسی سندی
راویان این حدیث مشکلی ندارند و همگی ثقه می باشند؛ اما فرد یا
1- غیبت نعمانی، باب 14، ح 26، ص272.