- اشاره 5
- روایت اول 5
- دلالت روایت 6
- بررسی سند 6
- اشاره 8
- دلالت روایت 9
- بررسی سند 9
- اشاره 10
- اشاره 10
- بررسی سند 10
- ب. احمد بن محمد بن عیسی 11
- الف. محمد بن موسی بن المتوکل 11
- دلالت روایت 12
- ج. حسن بن محبوب 12
- بررسی سند 13
- اشاره 13
- اشاره 15
- بررسی سند 16
- دلالت روایت 21
- بررسی سندی 22
- اشاره 22
- دلالت روایت 23
- اشاره 24
- اشاره 25
- بررسی سند 25
- دلالت روایت 25
- روایت هشتم 25
- بررسی سند 26
- اشاره 27
- روایت نهم 27
- دلالت روایت 27
- دلالت روایت 28
- اشاره 28
- روایت دهم 28
- بررسی سندی 28
- بررسی سند 29
- دلالت روایت 33
- اشاره 34
- دلالت روایت 35
- بررسی سند 35
- اشاره 36
- عبایه بن ربعی 37
- بررسی سند 37
- دلالت روایت 38
- اشاره 43
- روایت پانزدهم 43
- بررسی سند 45
- دلالت روایت 45
- اشاره 46
- روایت شانزدهم 46
- بررسی سند 47
- دلالت روایت 50
- اشاره 51
- بررسی سند 51
- دلالت روایت 52
- اشاره 52
- روایت هجدهم 52
- بررسی سند 52
- اشاره 53
- بررسی سند 54
- اشاره 58
- روایت بیست ویکم 60
- اشاره 60
- بررسی سند 60
- دلالت روایت 60
- بررسی سند 61
- دلالت روایت 61
- اشاره 64
- بررسی سند 64
- نتیجه گیری پایانی 65
- اشاره 68
- پیوست: 68
- اشاره 69
- اشاره 69
- روایت دوم 69
- دلالت روایت 69
- بررسی سند 69
- دلالت روایت 70
- روایت سوم 70
- بررسی سند 70
- روایت چهارم 70
- روایت پنجم 71
- روایت ششم 71
- روایت هفتم 72
- اشاره 72
- روایت هشتم 72
- بررسی سند 73
- اشاره 74
- روایت نهم 74
- بررسی سند 74
- دلالت روایت 75
- بررسی سند 76
- دلالت روایت 76
- اشاره 76
- روایت دوازدهم 77
- روایت یازدهم 77
- روایت سیزدهم 78
- روایت چهاردهم 79
- نظرات مختلف درباره نفس زکیه 79
- اشاره 79
أبوالدوانیق مکانه حتی سلموا علی أبی جعفر علیه السلام ... فقال له داود بن علی: «وإن ملکنا قبل ملککم؟» قال: «نعم یا داود! إن ملککم قبل ملکنا وسلطانکم قبل سلطاننا». فقال له داود: «أصلحک الله فهل له من مده؟» فقال: «نعم یا داود! والله لایملک بنوأمیه یوما إلا ملکتم مثلیه ولاسنه إلا ملکتم مثلیها ولیتلقفها الصبیان منکم کماتلقف الصبیان الکره». فقام داود بن علی من عند أبی جعفر علیه السلام فرحا یرید أن یخبر أباالدوانیق بذلک. فلما نهضا جمیعا هو وسلیمان بن خالد ناداه أبوجعفر علیه السلام من خلفه: «یا سلیمان بن خالد! لایزال القوم فی فسحه من ملکهم مالم یصیبوا منا دما حراما - وأومأ بیده إلی صدره - فإذا أصابوا ذلک الدم فبطن الأرض خیر لهم من ظهرها فیومئذ لایکون لهم فی الأرض ناصر ولا فی لاسماء عاذر...»(1)
ابو بصیر گوید:همراه امام باقر علیه السلام در مسجد نشسته بودیم. داوود بن علی،سلیمان بن خالد و ابو الدوانیق، وارد مسجد شدند. داوود بن علی و سلیمان بن خالد نزد امام علیه السلام آمدند و پس از سلام، گفتند:...« همانا سلطنت ما قبل از سلطنت شما است؟» امام علیه السلام پاسخ فرمود: «بله؛ حکومت شما قبل از حکومت ما است». داوود بار دیگر پرسید:
«آیا برای حکومت ما مدتی هست؟» فرمود: بله؛ به خدا قسم! همان گونه که بنی امیه حکومت کردند، مانند آن حکومت خواهید کرد». این هنگام، داوود خوشحال، از نزد امام علیه السلام برخاست، تا خبر را به ابو الدوانیق بدهدکه امام علیه السلام او را از
1- الروضه کافی، کلینی، ج 8، ص210.