- اشاره 5
- روایت اول 5
- بررسی سند 6
- دلالت روایت 6
- اشاره 8
- دلالت روایت 9
- بررسی سند 9
- اشاره 10
- اشاره 10
- بررسی سند 10
- ب. احمد بن محمد بن عیسی 11
- الف. محمد بن موسی بن المتوکل 11
- دلالت روایت 12
- ج. حسن بن محبوب 12
- بررسی سند 13
- اشاره 13
- اشاره 15
- بررسی سند 16
- دلالت روایت 21
- بررسی سندی 22
- اشاره 22
- دلالت روایت 23
- اشاره 24
- اشاره 25
- بررسی سند 25
- دلالت روایت 25
- روایت هشتم 25
- بررسی سند 26
- روایت نهم 27
- اشاره 27
- دلالت روایت 27
- دلالت روایت 28
- بررسی سندی 28
- روایت دهم 28
- اشاره 28
- بررسی سند 29
- دلالت روایت 33
- اشاره 34
- دلالت روایت 35
- بررسی سند 35
- اشاره 36
- عبایه بن ربعی 37
- بررسی سند 37
- دلالت روایت 38
- اشاره 43
- روایت پانزدهم 43
- دلالت روایت 45
- بررسی سند 45
- روایت شانزدهم 46
- اشاره 46
- بررسی سند 47
- دلالت روایت 50
- بررسی سند 51
- اشاره 51
- بررسی سند 52
- دلالت روایت 52
- اشاره 52
- روایت هجدهم 52
- اشاره 53
- بررسی سند 54
- اشاره 58
- روایت بیست ویکم 60
- اشاره 60
- بررسی سند 60
- دلالت روایت 60
- بررسی سند 61
- دلالت روایت 61
- اشاره 64
- بررسی سند 64
- نتیجه گیری پایانی 65
- اشاره 68
- پیوست: 68
- اشاره 69
- اشاره 69
- روایت دوم 69
- بررسی سند 69
- دلالت روایت 69
- دلالت روایت 70
- روایت سوم 70
- روایت چهارم 70
- بررسی سند 70
- روایت ششم 71
- روایت پنجم 71
- روایت هشتم 72
- اشاره 72
- روایت هفتم 72
- بررسی سند 73
- اشاره 74
- بررسی سند 74
- روایت نهم 74
- دلالت روایت 75
- دلالت روایت 76
- بررسی سند 76
- اشاره 76
- روایت یازدهم 77
- روایت دوازدهم 77
- روایت سیزدهم 78
- نظرات مختلف درباره نفس زکیه 79
- روایت چهاردهم 79
- اشاره 79
عن إبراهیم بن مهزیار، عن أخیه علی بن مهزیار، عن الحسین بن سعید، عن صفوان بن یحیی، عن محمد بن حکیم، عن میمون البان، عن أبی عبد الله علیه السلام قال: خمس قبل قیام القائم: [خروج] الیمانی، والسفیانی، والمنادی ینادی من السماء، وخسف البیداء، وقتل النفس الزکیه؛(1)
این روایت نیز به دلیل کثرت در متن، از بررسی سندی بی نباز است و بر نشانه ظهور بودن آن دلالت دارد.
روایت پنجم
و بهذا الإسناد عن ابن فضال عن حماد عن ابراهیم بن عمر عن عمر بن حنظله عن ابی عبدالله (علیه السلام ) قال: خمس قبل قیام قائم من العلامات:الصیحه و السفیانی و الخسف بالبیداء وخروج الیمانی وقتل النفس الزکیه.(2)
این روایت نیز به بررسی سندی نیاز ندارد.
روایت ششم
حدثَنا عبد الله بن نمیر، قَال: حدثَنا موسی ْجهنی، قال: حدثَنی عمر بن قَیسٍ الماصر، قال: حدثَنی مجاهد، قال: حدثَنی فلان رجل منْ أَصحاب النبِی: أَن المهدی لاَیخرج حتی تقْتل النَّفْس الزکیه فَإِذَا قتلَت النفْس الزکِیهُ غضب علَیهِم من فی السَّماءِ ومن فی الأَرضِ , فَأَتَی النّاس الْمهدی , فَزفُوه کما تزف العروس إلی زوجها لَیلَه عرسها وهو یملأ الأَرض قسطا وعدلا وتخرج الأَرض نباتها وتمطر السماء مطَرها , وتَنعم أُمتی فی
1- خصال، شیخ صدوق، ص303.
2- غیبت طوسی، ص436 ح427.