القاب مهدوی: بررسی و تحلیل القاب مهدوی در دیوان (الدرر المکنونه) صفحه 196

القمر

این لقب در بیت 25 ذکر شده است. «قمر» اسم جامد غیرمصدری به معنای ماه آسمان در وقتی که از هلال بودن خارج شود که چون نور ستارگان را می پوشاند و بر آن ها غلبه دارد «قَمَر» نامیده شده است. و برخی لغویین گفتند که از «القُمرَه» مشتق شده است و جمع آن، «أقمار» می باشد. (1)

«القمر» از القاب مهدوی است که در روایات و ادعیه و زیارات به آن اشاره شده است؛ چنان که امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:

آن گاه فتنه ای تیره و تار با پرچمی سرخ (پرچم سفیانی) برمی خیزد، و به دنبال آن مهدی قائم؟عج؟ ظهور می کند و اقطار و اکناف جهان را روشن سازد، آن چنان که ماه شب چهارده (کالقمر المضئ) در میان ستارگان می درخشد، آن گاه آن ماه تابان بر سراسر گیتی غلبه می کند و کلمه توحید را در سراسر جهان کامل و حاکم سازد. (2)

در دعای ندبه می خوانیم: «أَیْنَ الْأَقْمَارُ الْمُنِیرَه؛ کجایند ماه های پر نور».

هم چنین در زیارت آن حضرت آمده: «السَّلَامُ عَلَی السَّیْفِ الشَّاهِرِ وَ الْقَمَرِ الزَّاهِرِ وَ النُّورِ الْبَاهِر؛ (3) سلام بر آن صاحب شمشیر از غلاف کشیده برای دشمنان حقّ، سلام بر آن ماه تابان و نور درخشان در تاریکی های دنیا».

قویّ القهر

این عنوان و عنوان «قویّ غالب» به ترتیب در بیت های 67 و 69 ذکر شدند. «قوّی» صفت مشبهه بر وزن فعیل به معنای قدرتمند، با بنیه، زورمند و در واقع کسی که نیرو و قوت دارد و جمع آن، «أقویاء» می باشد. در نظر مجمع البحرین بر اساس حدیث «الْمُؤْمِنُ الْقَوِیُّ خَیْرٌ مِنَ الضَّعِیف»، انسان قوی کسی است که از نظر ایمان قوی باشد زیرا که در امور اخروی و عبادات قوی و مصمّم است و در برابر مشکلات صبور و حلیم می باشد. و «قوی» از اسماء الهی است،

1- مفردات الفاظ القرآن، ج3، 246؛ لسان العرب، ج5، ص113.

2- بشاره الاسلام فی علامات المهدی؟عج؟، ص103؛ روزگار رهایی، ج2، ص1094.

3- بحارالانوار، ج99، ص101.