اسلام فراتر از زمان‌ صفحه 143

در قرآن مجيد: آيات فراواني است كه پرده از روي يك سلسله اسرار علمي كه در آن زمان از چشم دانشمندان پنهان بوده: برداشته: كه اين خود نشانه‌اي از اعجاز و عظمت قرآن است و محققاني كه در باره اعجاز قرآن بحث كرده‌اند: غالبا به قسمتي از اين آيات اشاره نموده‌اند.

2- أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلي الأَرْضِ كمْ أَنبَتْنا فِيها مِن كلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ (7) «1» آيا آنها به زمين نگاه نكردند: چه اندازه در آن از گياهان جفت آفريديم.

زوجيت در گياهان

در آيات مورد، سخن از اعراض آنها از آيات تكويني و نشانه‌هاي خدا در پهنه آفرينش است: آنها نه تنها: گوش جان خود را بر سخنان پيامبر صلي الله عليه و آله مي‌بستند: بلكه چشمهاي خود را نيز از ديدن نشانه‌هاي حق در اطراف خود محروم مي ساختند.

در اينجا تعبير به زوج در مورد گياهان قابل دقت است: گرچه غالب مفسران زوج را به معني نوع و صنف: و ازواج را به معني انواع و اصناف گرفته‌اند: اين بزرگان در زماني مي زيسته اند كه هنوز زوجيت گياهان كشف نشده و به اثبات نرسيده بود اما پس از روشن شدن آن چه مانعي دارد كه زوج را به معني معروفش كه قبل از هر معني ديگر به ذهن مي‌آيد بگيريم و اشاره به زوجيت در جهان گياهان باشد؟! در گذشته انسانها كم و بيش فهميده بودند كه بعضي از گياهان داراي نوع نر و نوع ماده است: و براي بارور ساختن گياهان از طريق تلقيح استفاده مي كردند اين مسأله در مورد درختان نخل كاملا شناخته شده بود: ولي نخستين بار لينه دانشمند و گياه شناس معروف سوئدي: در اواسط قرن 18 ميلادي: موفق به كشف اين واقعيت شد كه مسأله زوجيت در دنياي گياهان تقريبا يك قانون عمومي است و گياهان نيز همانند غالب حيوانات از طريق آميزش نطفه نر و ماده بارور مي‌شوند و سپس ميوه مي‌دهند.

ولي قرآن مجيد قرنها قبل از اين دانشمند كرارا در آيات مختلف به زوجيت در جهان گياهان اشاره كرده (در آيات مورد بحث: و در سوره رعد آيه 4: و لقمان آيه 10 و