اسلام فراتر از زمان‌ صفحه 271

ها، شيعه زدائي مي كنند!! و از هيچ گونه سرمايه گذاري عليه شيعه، فروگذار نيستند. اگر قوانين بين المللي اينها را مهار نمي كرد، مگر مي گذاشتند پيروانان اهل بيت، با آرامش خاطر زندگي كنند.

در كتابهاي تفسير و تاريخ و ساير نوشتارهايشان هر وقت به مناسبتي خواسته اند از شيعه نامي به ميان آورند، مگر با جمله هاي زهر آگين قالت الرّوافضة لعنهم اللَّه و يا قالت الرّوافض قبّحهم اللَّه و امثال آن، آنها را بمباران نكرده اند؟!

مگر كسي جرئت داشت از فاطمة و مظلوميت او و شوهر مظلومش و بچه هاي شهداي راه دين، را نام برده و سرگذشت آنها را به رشته تحرير در آورده و به صفحه كاغذ بنشاند؟! مگر عمر نوشتن و ثبت احاديث را به شدت ممنوع نكرد؟! تا احاديث وارده در مناقب اهل بيت عليهم السلام و مطاعن دشمنان آنها، به دست فراموشي سپرده شود!. همانطور كه مي‌دانيد، اين ممنوعيت تا زمان خلافت عمر بن عبدالعزيز (تقريباً يك صد سال) طول كشيد، در اين مدت طولاني همه اصحاب و بيشتر تابعين از دنيا رفته بودند و با از بين رفتن آنها ديگر چه باقيمانده بود،

مخصوصاً در دوران سياه اولين خلفاي بني أميه كه، جوامع اسلامي در اثر سكه هاي زرّين، از روايتهاي ساختگي فراواني كه، از حلقوم خود فروختگان و اشخاص دنيا طلب، و از چنته أبناء زر و سيم بيرون آمده بود، و در مغزهاي بيمار مردم كاشته بودند، چه مدركي پيدامي‌شد تا به آن استناد شود.

مگر خدايان زر و زور مهلت دادند تا دوستداران اهل بيت عليهم السلام ابراز عقيده نموده و سخنشان را به مردم برسانند وو ...

مگر كساني كه بچه اش را علي مي ناميد، حقوقش را قطع كرده و اسمش را از دفتر (ديوان حكومتي) محو و نابود نمي كردند

جنايت وحشتناك دياله عراق‌

جنايت وحشتناك دياله عراق در تاريخ 4/ 2/ 1388 شمسي كه اين سطور را مي نويسم، در اخبار ساعت دو بعد از ظهر تلويزيون پخش كرد كه ديروز در دياله عراق، زائرين ايراني عتبات عاليات در رستوراني مشغول خوردن غذا بودند، ناگهان بمبي قوي وسيله يك نفر كه بر جمع زوار نفوذ كرده بود به صورت انتحاري، منفجر شده و 53 نفر از زائرين شهيد و 63