اسلام فراتر از زمان‌ صفحه 347

بأقدامهم كأنها أقدام النعام. «1»

اي احنف گويا او را مي بينم كه حركت كرده با لشكر كه نه گرد دارد و نه صداو نه صداي لجام و نه همهمه اسب، زمين را با قدم‌هاي خود مي شكافند مانند قدم‌هاي شتر مرغ.

6- از آن حضرت عليه السلام: فويل لك يابصرة عند ذلك من جيش من نقم اللَّه لارهج له و لا حس، و سيبتلي أهلك بالموت الأحمر، و الجوع الأغبر. «2»

پس واي برتو اي بصره در آن زمان از قشوني از (غضب و) نقمت خدا نه گرد دارد نه سرصدا و به زودي اهل تو گرفتار مي شوند بر مرگ سرخ و گرسنگي غبار آلود (و سخت).

7- رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: كه زميني است، آن رابصرة گويند در جنب آن نهري است كه، دجلة گويند و درخت خرماي بسيار دارد كه بني قنطوراء بر آن نازل شوند:

پس مردم سه دسته گردند: يك دسته به اصل خود بر گردند (منابت شيح و قيصوم «3») پس هلاك شوند: و يك دسته خود را نگاه دارند و كافر شوند: و يك دسته ذريه خود را پشت سر گذارند و بجنگند: كشته‌هاي ايشان شهدايند و خداوند به آنها پيروزي دهد. «4»

8- امام صادق عليه السلام فرمود: زجر مي شوند مردم قبل از قيام قائم عليه السلام از معاصي و كارهاي زشت خود به آتشي كه در آسمان ظاهر شود و سرخي كه همه آسمان را مي پوشاند و خسف و فرورفتن در بغداد و خسفي در شهر بصره و خون هائي كه در آن ريخته شود و خرابي خانه هائي در آن، و فاني شدن اهل آن و شامل شدن اهل