اسلام فراتر از زمان‌ صفحه 521

خوبي است، دهان را خوشبو و بلغم را بر طرف مي‌سازد، صورت را صفا و طراوت مي‌بخشد، اعصاب را تقويت نموده و بيماري و درد را از ميان مي‌برد و آتش خشم و غضب را فرو مي‌نشاند.

و از آن مهمتر اينكه در خود قرآن از درخت زيتون به عنوان شجره مباركه (درخت پر بركت) ياد شده است.

با پيشرفت دانش پزشكي و غذاشناسي اهميت داروئي خرما نيز به ثبوت رسيده است. در خرما كلسيم وجود دارد كه عامل اصلي استحكام استخوانها است و نيز فسفر وجود دارد كه از عناصر اصلي تشكيل دهنده مغز و مانع ضعف اعصاب و خستگي است، و قوه بينائي را مي‌افزايد.

و نيز پتاسيم موجود است كه فقدان آنرا در بدن علت حقيقي زخم معده مي‌دانند، و وجود آن براي ماهيچه‌ها و بافتهاي بدن بسيار پر ارزش است.

اين سخن امروز در ميان غذاشناسان معروف است كه خرما از سرطان جلوگيري مي‌كند، زيرا آمارهائي كه در اين زمينه تهيه شده نشان مي‌دهد در مناطقي كه خرما بيشتر مي‌خورند ابتلاي به سرطان كمتر است، و اعراب و صحرا نشيناني كه در فقر غذائي به سر مي‌برند بواسطه خوردن خرما هرگز مبتلا به سرطان نمي‌شوند، عامل اين موضوع را وجود منيزيم مي‌دانند.

قند فراواني كه در خرما وجود دارد از سالمترين قندها است كه حتي در بسياري از موارد مبتلايان به بيماري قند نيز مي‌توانند براحتي از آن استفاده كنند.

دانشمندان در خرما سيزده ماده حياتي و پنج نوع ويتامين كشف كرده‌اند كه آنرا به صورت يك منبع غذائي غني و بسيار پر ارزش در آورده است.

به همين دليل در روايات اسلامي نيز روي اين ماده غذائي تاكيد فراوان ديده مي‌شود، از علي (عليه‌السلام) نقل شده كه فرمود: كل التمر فان فيه شفاء من الادواء: خرما بخوريد كه شفاي بيماريها است.

و نيز روايت شده كه در بسياري از اوقات غذاي علي (عليه‌السلام) را نان و خرما تشكيل مي‌داد.

و در روايت ديگر مي‌خوانيم: خانه‌اي كه در آن خرما نيست اهل آن