داستان های قرآن صفحه 135

1- اقتباس از تاریخ انبیاء، عماد زاده، ص 315 و 316؛ پیامبر اسلام از نسل اسماعیل است که (با 30 واسطه) به ابراهیم - علیه السلام - می‌رسد.

2- یوسف، 38.

3- اقتباس از: تاریخ انبیاء عماد زاده، ص 317 و 318.

8- حضرت لوط (ع)

زندگی حضرت لوط (ع)

حضرت لوط (ع) / زندگی حضرت لوط (ع)

در قرآن 27 بار سخن از حضرت لوط - علیه السلام - به میان آمده، و او را به عنوان یکی از پیامبران مرسل و صالح خوانده که در برابر قوم سرکش و شهوت پرستی قرار داشت و آنها را به آیین حضرت ابراهیم - علیه السلام - فرا می‌خواند، ولی آنها از اطاعت دستورهای او سرپیچی می‌کردند.

واژه «لوط» در اصل از لاطَ یلُوط گرفته شده و به معنی ارتباط قلبی است، بنابراین این پیامبر خدا که پیوند محکم قلبی با خدا داشت، با نام لوط خوانده می‌شد، و به عکس او، قومش به لواط و ارتباطهای نامشروع آلوده بودند.

حضرت لوط - علیه السلام - از خویشان حضرت ابراهیم - علیه السلام - بود، مطابق پاره‌ای از روایات، برادرزاده یا پسر خاله ابراهیم - علیه السلام - بود، و طبق بعضی از روایات، برادر حضرت ساره همسر ابراهیم - علیه السلام - بود. هنگامی که حضرت ابراهیم - علیه السلام - در سرزمین بابِل (عراق کنونی) مردم را به یکتا پرستی دعوت نمود، لوط نخستین مردی بود که در آن شرایط سخت به ابراهیم - علیه السلام - ایمان آورد، و همواره در کنار ابراهیم - علیه السلام - بود، و یگانه یار و یاور ابراهیم - علیه السلام - در دوران مبارزات او با نمرود به شمار می‌آمد، چنان که ساره نخستین زنی بود که به ابراهیم - علیه السلام - ایمان آورد.(1)

لوط - چنان که ظاهر امر نشان می‌دهد - در همان بابل به دنیا آمد، و پس از اعتقاد به حقّانیت آیین ابراهیم - علیه السلام - از مبلّغین و مدافعین این آیین بود، و در این مسیر به مقام ارجمندی از نبوّت و رسالت رسید که خداوند (در آیه 133 صافّات) می‌فرماید: