داستان های قرآن صفحه 136

«وَ إِنَّ لُوطاً لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ؛ همانا لوط از رسولان بود.»

از امام باقر - علیه السلام - نقل شده فرمود: حضرت لوط در میان قوم خود سی سال سکونت کرد و آنها را به سوی خدا دعوت نمود و از عذاب الهی برحذر داشت. لوط پسر خاله ابراهیم - علیه السلام - و برادر ساره همسر ابراهیم بود. ابراهیم و لوط - علیه السلام - هر دو پیامبر مرسل و هشدار دهنده بودند.

لوط مردی سخی، بزرگوار و مهمان دوست بود، و مقدم مهمان را گرامی می‌داشت.(2)

زندگی لوط - علیه السلام - با قومش - چنان که خاطرنشان می‌شود - از دردناکترین و تلخترین زندگی‌ها بود، که آن مرد خدا با کمال مقاومت تحمل کرد و به مسؤولیت ارشادی خود ادامه داد.

هجرت لوط - علیه السلام - همراه ابراهیم از سرزمین بابِل به فلسطین

هنگامی که حضرت ابراهیم - علیه السلام - از سرزمین بابِل به سوی فلسطین، هجرت کرد (یا تبعید شد) حضرت لوط - علیه السلام - و خواهرش ساره همراه حضرت ابراهیم - علیه السلام - هجرت نمودند، و پس از ورود به مصر، در آن جا (چنان که قبلاً ذکر شد) یک نفر کنیز به نام هاجر بر تعدادشان افزوده شد، و گروه چهار نفری به طرف فلسطین حرکت نمودند.

ابراهیم و ساره و هاجر در بیابانی کنار راه عمومی یمن و شام و... سکنی گزیدند، هر کسی که از آن جا می‌گذشت، ابراهیم او را به توحید و آیین حق دعوت می‌کرد و خبر در آتش افکندن او و نسوختنش، در دنیا شایع شده بود، بعضی به او می‌گفتند: با آیین شاه (نمرود) مخالفت مکن، زیرا مخالفانش را می‌کشد، اما ابراهیم به راه خود ادامه می‌داد.

یکی از کارهای ابراهیم این بود که هر کس از کنار خیمه‌اش رد می‌شد، او را مهمان می‌کرد، و در محل سکونت او تا هفت فرسخ، شهرها و روستاهای پر از نعمت و درخت و میوه وجود داشت، و وفور نعمت در همه جا به چشم می‌خورد و هرکس از مسافرین از این شهرها می‌گذشت، بدون جلوگیری، از میوه‌های درختان می‌خورد.

ابلیس که در کمین انسانها است، بخصوص اگر غرق در وفور نعمت باشند، زودتر می‌تواند آنها را فریب داده و غافل سازد، از عیش و نوش مردم استفاده کرد و به آنها لواط را یاد داد، نخست خودش به صورت انسانی آماده شد که با او لواط کنند و کم کم این کار زشت شایع و عادی گردید، به طوری که مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می‌کردند.

عده‌ای از مردم از این وضع بسیار پست ناراحت شده و به حضور ابراهیم - علیه السلام - آمدند و به او شکایت کردند، ابراهیم حضرت لوط را به عنوان مبلّغ به سوی آنها فرستاد تا آنها را نصیحت کند و از عواقب شوم این اعمال زشت برحذر دارد.